Abhimanyu’s Śrāddha; Vyāsa’s Assurance of the Unborn Heir (अभिमन्योः श्राद्धं तथा गर्भरक्षणोपदेशः)
आर्ये क््व दारका: सर्वे द्रष्टमिच्छामि तानहम् । “उस वीरके मारे जानेपर मेरी यह बहिन सुभद्रा दुःखसे आतुर हो पुत्रके पास जाकर कुररीकी भाँति विलाप करने लगी और द्रौपदीके पास जाकर दुःखमग्न हो पूछने लगी --'आर्ये! सब बच्चे कहाँ हैं? मैं उन सबको देखना चाहती हूँ!
आर्ये क्व दारकाः सर्वे? द्रष्टुमिच्छामि तानहम्। तं वीरं हतं श्रुत्वा मम भगिनी सुभद्रा दुःखार्ता पुत्रसमीपं गत्वा कुररीव विललाप; द्रौपदीं चोपगम्य शोकमग्ना पप्रच्छ—“आर्ये! सर्वे दारकाः कुत्र? अहं तान् सर्वान् द्रष्टुमिच्छामि।”
वैशम्पायन उवाच