Shloka 19
कुन्तीनिवर्तनप्रयत्नः तथा वननिवासप्रारम्भः
Attempt to Dissuade Kuntī; Commencement of Forest Residence
योधेषु वाप्याश्रममण्डलं त॑ मुक्त्वा निविष्टेषु विमुच्य पत्रम् । स्त्रीवृद्धबाले च सुसंनिविष्टे यथा्हतस्तान् कुशलान्यपृच्छत्
yodheṣu vāpy āśrama-maṇḍalaṁ taṁ muktvā niviṣṭeṣu vimucya patram | strī-vṛddha-bāle ca su-saṁniviṣṭe yathāhatas tān kuśalāny apṛcchat |
वैशम्पायन उवाच—योधेषु तस्याश्रममण्डलस्य सीमां विहाय दूरं निविष्टेषु रथान् यानानि च विमुच्य, स्त्रीवृद्धबालसमूहे च शिविरे सुखेनोपविष्टे, राजा धृतराष्ट्रः पाण्डवान् समागम्य यथान्यायं कुशलप्रश्नं चकार—कच्चिद् भवतां सर्वं कुशलम् इति।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even after conflict, dharma expresses itself through restraint and civility: ensuring the vulnerable are safely settled and then exchanging proper inquiries of welfare (kuśala-praśna) as a mark of respect and social order.
The Pāṇḍavas’ forces stop outside the hermitage boundary, unyoke their conveyances, and make camp; women, elders, and children rest comfortably. Dhṛtarāṣṭra then meets the Pāṇḍavas and asks about their well-being.