Go-dāna-stuti and Ghṛta-Japa
Praise of cow-gift and ghee-centered recitation
“जो इच्छानुसार दूध देनेवाली धेनुका दान करता है
bhīṣma uvāca | yo icchānusāraṃ dugdha-dāyinīṃ dhenukāṃ dānaṃ karoti sa mānaḥ sarvān pārthiva-bhogān ekataḥ eva dānaṃ karoti | yadā ekasyā go-dānasya evaṃ māhātmyaṃ tadā havya-kavya-rāśibhiḥ suśobhitā bahvyaḥ gāvaḥ yadi vidhi-pūrvakaṃ dīyante tarhi kīdṛśaṃ mahā-phalaṃ syāt | yuvā-balikānāṃ dānaṃ tābhyaḥ api gābhyaḥ adhikaṃ puṇya-dāyakam iti |
भीष्म उवाच—यः कामदुघां धेनुं यथेष्टदोग्ध्रीं ददाति, स एकेनैव दानेन सर्वान् पार्थिवान् भोगान् दत्तवानिव भवति। यदा एकस्याः गवां दानस्यैवं माहात्म्यं, तदा हव्यकव्यसमलङ्कृतानां बहूनां गवां विधिपूर्वकं दाने किं फलं न स्यात्। नवयुवकवृषभदानं ताभ्योऽपि अधिकं पुण्यदं कथ्यते।
भीष्म उवाच
Bhishma teaches that properly performed charity (dāna), especially go-dāna, carries immense religious merit: giving a milk-yielding cow is equated with giving worldly enjoyments, and gifting many cows with due ritual offerings multiplies the fruit; gifting young bulls is praised as even more meritorious.
In Anushasana Parva’s instruction section, Bhishma continues advising on dharma and gifts. Here he extols the greatness of cow-gifting and related ritual propriety (havya-kavya associations), comparing the merit of single versus multiple gifts and adding the special praise of donating young bulls.