Shloka 18
अध्याय ५६ — च्यवन–कुशिकसंवादः
Cyavana–Kuśika Dialogue on Lineage, Conflict, and Transmission
रसालापूपकांश्रित्रानू मोदकानथ खाण्डवान् | रसान् नानाप्रकारांश्व वन्यं च मुनिभोजनम्
bhīṣma uvāca | rasālāpūpakāṃś cāpi trīn modakān atha khāṇḍavān | rasān nānāprakārāṃś ca vanyaṃ ca munibhojanam ||
भीष्म उवाच—शापभयात् स राजा बहुविधं स्वादु द्रव्यजातम् आहारयामासोपन्यस्तवान्—रसालान् पानकांश्च, पूपकान् पिष्टकांश्च, नानाविधांश्च मोदकान्, खाण्डविकृतिं च, नानाप्रकारान् रसान्; तथा मुनिभोज्यं वन्यं च—कन्दमूलफलादि; राजभोज्यानि च बहूनि व्यञ्जनानि, गृहस्थानां वनवासिनां च यद् भोज्यं तत् सर्वम्।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights dharmic hospitality: a ruler should provide appropriate, varied, and context-sensitive food—fit for sages as well as for royal guests—showing respect and restraint, especially when moral consequences (such as a curse) are at stake.
Bhishma describes how a king, fearing the repercussions of offending holy persons, urgently procures and presents an extensive spread of foods—sweets, drinks, and forest fare suitable for ascetics—along with items typically enjoyed in royal households.