Shloka 54
Āloka-dāna (Dīpa-dāna), Sumanas–Dhūpa–Dīpa Phala: Manu–Suvarṇa and Śukra–Bali Exempla
जो अपने कल्याणकी इच्छा रखता हो, उसे प्रतिदिन पर्वतीय झरनेके पास, वनमें, देवमंदिरमें, चौराहोंपर, गोशालामें, ब्राह्मणके घरमें तथा दुर्गम स्थानमें प्रतिदिन दीप-दान करना चाहिये। उक्त स्थानोंमें दिया हुआ पवित्र दीप ऐश्वर्य प्रदान करनेवाला होता है ।।
yaḥ svakalyaṇam icchet sa pratidinaṁ parvatīya-jharaṇe samīpe vane deva-mandire catuṣpathe gośālāyāṁ brāhmaṇa-gṛhe ca durgame sthāne ca pratidinaṁ dīpa-dānaṁ kuryāt | teṣu sthāneṣu dattaḥ pavitro dīpo aiśvarya-pradaḥ bhavati || kulodyoto viśuddhātmā prakāśatvaṁ ca gacchati | jyotiṣāṁ caiva sālokyaṁ dīpa-dātā naraḥ sadā ||
यो हि स्वकल्याणमिच्छेत् स नित्यं दीपदानं कुर्यात्—गिरिप्रस्रवणसमीपे वने देवायतने चतुष्पथे गोशालायां ब्राह्मणगृहे दुर्गमे च स्थाने। तेषु स्थानेषु दत्तः शुचिर्दीपोऽैश्वर्यप्रदः। कुलोद्योतो विशुद्धात्मा प्रकाशत्वं च गच्छति; ज्योतिषां चैव सालोक्यं दीपदाता नरः सदा॥
शुक्र उवाच
Educational Q&A
Daily dīpa-dāna (offering a lamp) in socially and spiritually significant places is taught as a dharmic practice that purifies the mind, supports communal welfare (light in public/liminal spaces), and yields prosperity and a luminous posthumous destiny.
In Anuśāsana Parva’s instruction on gifts and religious duties, Śukra delivers a prescriptive teaching: he lists specific locations for daily lamp-giving and then states the fruits—family honor, inner purity, prosperity, and attainment of radiant realms.