न च सम किंचिच्छक्नोति भूत॑ निश्चरितुं ततः । संछाद्यमाने खे बाणैरस्थता सव्यसाचिना,सव्यसाची अर्जुनके चलाये हुए बाणोंसे सारा आकाश छा गया था; इसलिये कोई भी प्राणी उस वनसे निकल नहीं पाता था
na ca samaṁ kiñcic chaknoti bhūtaṁ niścarituṁ tataḥ | saṁchādyamāne khe bāṇair asthatā savyasācinā ||
न च समं किञ्चिच्छक्नोति भूतं निश्चरितुं ततः । संछाद्यमाने खे बाणैरस्थाता सव्यसाचिना ॥
वैशम्पायन उवाच