Kurma Purana Adhyaya 6
Uttara BhagaAdhyaya 652 Verses

Adhyaya 6

Īśvara-gītā: Antaryāmin, Kāla, and the Divine Ordinance Governing Creation, Preservation, and Pralaya

उत्तरे भागे ईश्वरगीता-प्रसङ्गे ईश्वरः समागतान् मुनीन् प्रति वेदविदितं परं तत्त्वं प्रकाशयति—स एव जगतां स्रष्टा पालकः संहर्ता च। तस्य व्यक्ता विभूतिर्मायया कृतं दृष्टान्तप्रदर्शनं, तत्त्वतः स सर्वभूतेष्वन्तर्यामिरूपेण मध्यस्थितो न द्रव्यतः प्रसृतः। तस्य क्रियाशक्तिः सर्वकर्म प्रवर्तयति; कालोऽपि तस्यैव प्रवृत्तिरूपः कलाभिः विश्वं नयति। मायाप्रेरणया प्रधानपुरुषयोः संयोगात् महदादितत्त्वप्रसवः; तस्मादेव हिरण्यगर्भः, ब्रह्मकार्यं च। नारायणः पालनं करोति, रुद्रः संहरति—दैवाज्ञया वैष्णवशैवयोः समन्वयः प्रतिपाद्यते। देवाः मनवः कालविभागाः लोकाः असंख्यब्रह्माण्डानि च सर्वं तस्य नियतौ स्थितम्; सर्वं तस्य शक्तिरिति, महेशाधीनं मोक्षज्ञानं जीवस्य संसारबन्धं छिनत्ति, पराध्याये तस्य साधनध्यानफलविस्ताराय भूमिका भवति।

All Adhyayas

Shlokas

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे (ईश्वरगीतासु) पञ्चमो ऽध्यायः ईश्वर उवाच शृणुध्वमृषयः सर्वे यथावत् परमेष्ठिनः / वक्ष्यामीशस्य माहात्म्यं यत्तद्वेदविदो विदुः

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे ईश्वरगीतासु पञ्चमोऽध्यायः। ईश्वर उवाच—शृणुध्वमृषयः सर्वे यथावत् परमेष्ठिनः; वक्ष्यामीशस्य माहात्म्यं यत्तद्वेदविदो विदुः।

Verse 2

सर्वलोकैकनिर्माता सर्वलोकैकरक्षिता / सर्वलोकैकसंहर्ता सर्वात्माहं सनातनः

सर्वलोकैकनिर्माता सर्वलोकैकरक्षिता, सर्वलोकैकसंहर्ता सर्वात्माहं सनातनः।

Verse 3

सर्वेषामेव वस्तूनामन्तर्यामी पिता ह्यहम् / मध्ये चान्तः स्थितं सर्वं नाहं सर्वत्र संस्थितः

सर्वेषां भूतवस्तूनामन्तर्यामी पिता च अहमेव। सर्वं मय्येव मध्येऽन्तश्च स्थितं; न तु द्रव्यवत् सर्वत्र केवलं प्रसृतोऽहम्॥

Verse 4

भवद्भिरद्भुतं दृष्टं यत्स्वरूपं तु मामकम् / ममैषा ह्युपमा विप्रा मायया दर्शिता मया

यदद्भुतं मम स्वरूपं भवद्भिर्दृष्टं विप्राः। तन्मम स्वभावस्योपमा; मयैव मायया दर्शिता॥

Verse 5

सर्वेषामेव भावानामन्तरा समवस्थितः / प्रेरयामि जगत् कृत्स्नं क्रियाशाक्तिरियं मम

सर्वेषां भावानामन्तरा समवस्थितोऽहम्। जगत् कृत्स्नं प्रेरयामि; एषा मम क्रियाशक्तिः॥

Verse 6

ययेदं चेष्टते विश्वं तत्स्वभावानुवर्ति च / सो ऽहं कालो जगत् कृत्स्नं प्रेरयामि कलात्मकम्

यया विश्वं चेष्टते सर्वं स्वभावमनुवर्तते। सोऽहं कालः; जगत् कृत्स्नं कलात्मकं प्रेरयाम्यहम्॥

Verse 7

एकांशेन जगत् कृत्स्नं करोमि मुनिपुङ्गवाः / संहराम्येकरूपेण द्विधावस्था ममैव तु

एकांशेनैव जगत् कृत्स्नं करोमि मुनिपुङ्गवाः। एकरूपेण संहरामि; द्विधा ममैवावस्था—सृष्टिः संहारश्च॥

Verse 8

आदिमध्यान्तनिर्मुक्तो मायातत्त्वप्रवर्तकः / क्षोभयामि च सर्गादौ प्रधानपुरुषावुभौ

आदिमध्यान्तवर्जितोऽहं मायातत्त्वं प्रवर्तयामि; सर्गारम्भे च प्रधानं पुरुषं चोभौ क्षोभयामि।

Verse 9

ताभ्यां संजायते विश्वं संयुक्ताभ्यां परस्परम् / महदादिक्रमेणैव मम तेजो विजृम्भते

ताभ्यां परस्परसंयुक्ताभ्यां विश्वमिदं समुत्पद्यते; महदादिक्रम एव मम दिव्यं तेजो विजृम्भते।

Verse 10

यो हि सर्वजगत्साक्षी कालचक्रप्रवर्तकः / हिरण्यगर्भो मार्तण्डः सो ऽपि मद्देहसंभवः

यः सर्वजगत्साक्षी कालचक्रप्रवर्तकः; हिरण्यगर्भो मार्तण्डश्च सोऽपि मद्देहसंभवः।

Verse 11

तस्मै दिव्यं स्वमैश्वर्यं ज्ञानयोगं सनातनम् / दत्तवानात्मजान् वेदान् कल्पादौ चतुरो द्विजाः

तस्मै स्वं दिव्यमैश्वर्यं सनातनं ज्ञानयोगं च दत्तवान्; कल्पादौ चतुरो द्विजान् स्वात्मजान् वेदान् प्रददौ।

Verse 12

स मन्नियोगतो देवो ब्रह्मा मद्भावभावितः / दिव्यं तन्मामकैश्वर्यं सर्वदा वहति स्वयम्

स देवो ब्रह्मा मन्नियोगतः मद्भावभावितः; तन्मामकं दिव्यमैश्वर्यं सर्वदा स्वयमेव वहति।

Verse 13

स सर्वलोकनिर्माता मन्नियोगेन सर्ववित् / भूत्वा चतुर्मुखः सर्गं सृजत्येवात्मसंभवः

स मन्नियोगेन सर्ववित् स्वयम्भूः सर्वलोकनिर्माता भूत्वा चतुर्मुखः सर्गं निश्चयेन सृजत्येव।

Verse 14

यो ऽपि नारायणो ऽनन्तो लोकानां प्रभवाव्ययः / ममैव परमा मूर्तिः करोति परिपालनम्

योऽपि नारायणोऽनन्तो लोकानां प्रभवाव्ययः स ममैव परमा मूर्तिः स एव परिपालनं करोति।

Verse 15

यो ऽन्तकः सर्वभूतानां रुद्रः कालात्मकः प्रभुः / मदाज्ञयासौ सततं संहरिष्यति मे तनुः

योऽन्तकः सर्वभूतानां रुद्रः कालात्मको प्रभुः स मदाज्ञया सततं मे तनुः संहरिष्यति।

Verse 16

हव्यं वहति देवानां कव्यं कव्याशिनामपि / पाकं च कुरुते वह्निः सो ऽपि मच्छक्तिचोदितः

वह्निर्देवानां हव्यं वहति पितॄणां च कव्यं कव्याशिनामपि; पाकं च कुरुते, सोऽपि मच्छक्तिचोदित एव।

Verse 17

भुक्तमाहारजातं च पचते तदहर्निशम् / वैश्वानरो ऽग्निर्भगवानीश्वरस्य नियोगतः

भुक्तमाहारजातं च अहर्निशं पचति; वैश्वानरोऽग्निर्भगवान् ईश्वरस्य नियोगतः।

Verse 18

यो ऽपि सर्वाम्भसां योनिर्वरुणो देवपुङ्गवः / सो ऽपि संजीवयेत् कृत्स्नमीशस्यैव नियोगतः

योऽपि सर्वाम्भसां योनिर्वरुणो देवपुङ्गवः । सोऽपि संजीवयेत्कृत्स्नमीशस्यैव नियोगतः ॥

Verse 19

यो ऽन्तस्तिष्ठति भूतानां बहिर्देवः प्रभञ्जनः / मदाज्ञयासौ भूतानां शरीराणि बिभर्ति हि

योऽन्तस्तिष्ठति भूतानां बहिर्देवः प्रभञ्जनः । मदाज्ञयासौ भूतानां शरीराणि बिभर्ति हि ॥

Verse 20

यो ऽपि संजीवनो नॄणां देवानाममृताकरः / सोमः स मन्नियोगेन चोदितः किल वर्तते

योऽपि संजीवनो नॄणां देवानाममृताकरः । सोमः स मन्नियोगेन चोदितः किल वर्तते ॥

Verse 21

यः स्वभासा जगत् कृत्स्नं प्रकाशयति सर्वदा / सूर्यो वृष्टिं वितनुते शास्त्रेणैव स्वयंभुवः

यः स्वभासा जगत्कृत्स्नं प्रकाशयति सर्वदा । सूर्यो वृष्टिं वितनुते शास्त्रेणैव स्वयंभुवः ॥

Verse 22

यो ऽप्यशेषजगच्छास्ता शक्रः सर्वामरेश्वरः / यज्वनां फलदो देवो वर्तते ऽसौ मदाज्ञया

योऽप्यशेषजगच्छास्ता शक्रः सर्वामरेश्वरः । यज्वनां फलदो देवो वर्ततेऽसौ मदाज्ञया ॥

Verse 23

यः प्रशास्ता ह्यसाधूनां वर्तते नियमादिह / यमो वैवस्वतो देवो देवदेवनियोगतः

यः असाधूनां प्रशास्ता इह नियमेन वर्तते, स एव देवदेवनियोगतः वैवस्वतो यमो देवः।

Verse 24

यो ऽपि सर्वधनाध्यक्षो धनानां संप्रदायकः / सो ऽपीश्वरनियोगेन कुबेरो वर्तते सदा

योऽपि सर्वधनाध्यक्षो धनानां संप्रदायकः, सोऽपि ईश्वरनियोगेन कुबेरो वर्तते सदा।

Verse 25

यः सर्वरक्षसां नाथस्तामसानां फलप्रदः / मन्नियोगादसौ देवो वर्तते निरृतिः सदा

यः सर्वरक्षसां नाथः तामसानां फलप्रदः, मन्नियोगादसौ देवो निरृतिः सदा वर्तते।

Verse 26

वेतालगणभूतानां स्वामी भोगफलप्रदः / ईशानः किल भक्तानां सो ऽपि तिष्ठन्ममाज्ञया

वेतालगणभूतानां स्वामी भोगफलप्रदः, भक्तानां ईशानः सः अपि ममाज्ञया तिष्ठति।

Verse 27

यो वामदेवो ऽङ्गिरसः शिष्यो रुद्रगणाग्रणीः / रक्षको योगिनां नित्यं वर्तते ऽसौ मदाज्ञया

यो वामदेवोऽङ्गिरसः शिष्यो रुद्रगणाग्रणीः, योगिनां रक्षकः नित्यं सः मदाज्ञया वर्तते।

Verse 28

यश्च सर्वजगत्पूज्यो वर्तते विघ्नकारकः / विनायको धर्मनेता सो ऽपि मद्वचनात् किल

यः सर्वजगत्पूज्यः सन् विघ्नकारकत्वेन वर्तते, स धर्मनेता विनायकः अपि मम वचनात् एव किल प्रवर्तते।

Verse 29

यो ऽपि ब्रह्मविदां श्रेष्ठो देवसेनापतिः प्रभुः / स्कन्दो ऽसौ वर्तते नित्यं स्वयंभूर्विधिचोदितः

योऽपि ब्रह्मविदां श्रेष्ठो देवसेनापतिः प्रभुः स स्कन्दः नित्यं वर्तते; स्वयंभूना विधिना चोदितः स्वकर्मणि नियुक्तः।

Verse 30

ये च प्रजानां पतयो मरीच्याद्या महर्षयः / सृजन्ति विविधं लोकं परस्यैव नियोगतः

ये च प्रजानां पतयः मरीच्यादयो महर्षयः, ते परस्यैव नियोगतः विविधं लोकं सृजन्ति।

Verse 31

या च श्रीः सर्वभूतानां ददाति विपुलां श्रियम् / पत्नी नारायणस्यासौ वर्तते मदनुग्रहात्

या श्रीः सर्वभूतानां विपुलां श्रियम् ददाति, सा नारायणस्य पत्नी मदनुग्रहात् एव वर्तते।

Verse 32

वाचं ददाति विपुलां या च देवी सरस्वती / सापीश्वरनियोगेन चोदिता संप्रवर्तते

या देवी सरस्वती विपुलां वाचं ददाति, सा अपि ईश्वरनियोगेन चोदिता संप्रवर्तते।

Verse 33

याशेषपुरुषान् घोरान्नरकात् तारयिष्यति / सावित्री संस्मृता देवी देवाज्ञानुविधायिनी

या अशेषपुरुषान् घोरान् नरकात् तारयिष्यति । सा देवी सावित्री संस्मृता देवाज्ञानुविधायिनी ॥

Verse 34

पार्वती परमा देवी ब्रह्मविद्याप्रदायिनी / यापि ध्याता विशेषेण सापि मद्वचनानुगा

पार्वती परमा देवी ब्रह्मविद्याप्रदायिनी । यापि ध्याता विशेषेण सापि मद्वचनानुगा ॥

Verse 35

यो ऽनन्तमहिमानन्तः शेषो ऽशेषामरप्रभुः / दधाति शिरसा लोकं सो ऽपि देवनियोगतः

योऽनन्तमहिमानन्तः शेषोऽशेषामरप्रभुः । दधाति शिरसा लोकं सोऽपि देवनियोगतः ॥

Verse 36

यो ऽग्निः संवर्तको नित्यं वडवारूपसंस्थितः / पिबत्यखिलमम्भोधिमीश्वरस्य नियोगतः

योऽग्निः संवर्तको नित्यं वडवारूपसंस्थितः । पिबत्यखिलमम्भोधिमीश्वरस्य नियोगतः ॥

Verse 37

ये चतुर्दश लोके ऽस्मिन् मनवः प्रथितौजसः / पालयन्ति प्रजाः सर्वास्ते ऽपि तस्य नियोगतः

ये चतुर्दश लोकेऽस्मिन् मनवः प्रथितौजसः । पालयन्ति प्रजाः सर्वास्तेऽपि तस्य नियोगतः ॥

Verse 38

आदित्या वसवो रुद्रा मरुतश्च तथाश्विनौ / अन्याश्च देवताः सर्वा मच्छास्त्रेणैव धिष्ठिताः

आदित्याः वसवो रुद्रा मरुतश्च तथाश्विनौ । अन्याश्च देवताः सर्वा मच्छास्त्रेणैव धिष्ठिताः ॥

Verse 39

गन्धर्वा गरुडा ऋक्षाः सिद्धाः साध्याश्चचारणाः / यक्षरक्षः पिशाचाश्च स्थिताः शास्त्रे स्वयंभुवः

गन्धर्वा गरुडा ऋक्षाः सिद्धाः साध्याश्च चारणाः । यक्षरक्षः पिशाचाश्च स्थिताः शास्त्रे स्वयंभुवः ॥

Verse 40

कलाकाष्ठानिमेषाश्च मुहूर्ता दिवसाः क्षपाः / ऋतवः पक्षमासाश्च स्थिताः शास्त्रे प्रजापतेः

कलाकाष्ठानिमेषाश्च मुहूर्ता दिवसाः क्षपाः । ऋतवः पक्षमासाश्च स्थिताः शास्त्रे प्रजापतेः ॥

Verse 41

युगमन्वन्तराण्येव मम तिष्ठन्ति शासने / पराश्चैव परार्धाश्च कालभेदास्तथा परे

युगमन्वन्तराण्येव मम तिष्ठन्ति शासने । पराश्चैव परार्धाश्च कालभेदास्तथा परे ॥

Verse 42

चतुर्विधानि भूतानि स्थावराणि चराणि च / नियोगादेव वर्तन्ते देवस्य परमात्मनः

चतुर्विधानि भूतानि स्थावराणि चराणि च । नियोगादेव वर्तन्ते देवस्य परमात्मनः ॥

Verse 43

पातालानि च सर्वाणि भुवनानि च शासनात् / ब्रह्माण्डानि च वर्तन्ते सर्वाण्येव स्वयंभुवः

स्वयंभुवः शासनात् पातालानि च सर्वाणि भुवनानि च सर्वशः । ब्रह्माण्डानि च सर्वाणि वर्तन्ते नियतं सदा ॥

Verse 44

अतीतान्यप्यसंख्यानि ब्रह्माण्डानि ममाज्ञया / प्रवृत्तानि पदार्थौघैः सहितानि समन्ततः

अतीतान्यप्यसंख्यानि ब्रह्माण्डानि ममाज्ञया । प्रवृत्तानि समुत्पन्नानि पदार्थौघैः समन्ततः ॥

Verse 45

ब्रह्माण्डानि भविष्यन्ति सह वस्तुभिरात्मगैः / वहिष्यन्ति सदैवाज्ञां परस्य परमात्मनः

ब्रह्माण्डानि भविष्यन्ति सह वस्तुभिरात्मगैः । वहिष्यन्ति सदैवाज्ञां परस्य परमात्मनः ॥

Verse 46

भूमिरापो ऽनलो वायुः खं मनो बुद्धिरेव च / भूतादिरादिप्रकृतिर्नियोगे मम वर्तते

भूमिरापोऽनलो वायुः खं मनो बुद्धिरेव च । भूतादिरादिप्रकृतिर्नियोगे मम वर्तते ॥

Verse 47

याशेषजगतां योनिर्मोहिनी सर्वदेहिनाम् / माया विवर्तते नित्यं सापीश्वरनियोगतः

याशेषजगतां योनिर्मोहिनी सर्वदेहिनाम् । माया विवर्तते नित्यं सापीश्वरनियोगतः ॥

Verse 48

यो वै देहभृतां देवः पुरुषः पठ्यते परः / आत्मासौ वर्तते नित्यमीश्वरस्य नियोगतः

यो वै देहभृतां देवः पुरुषः पठ्यते परः । आत्मासौ वर्तते नित्यं ईश्वरस्य नियोगतः ॥

Verse 49

विधूय मोहकलिलं यया पश्यति तत् पदम् / सापि विद्या महेशस्य नियोगवशवर्तिनी

विधूय मोहकलिलं यया पश्यति तत्पदम् । सापि विद्या महेशस्य नियोगवशवर्तिनी ॥

Verse 50

बहुनात्र किमुक्तेन मम शक्त्यात्मकं जगत् / मयैव प्रेर्यते कृत्स्नं मय्येव प्रलयं व्रजेत्

बहुनात्र किमुक्तेन मम शक्त्यात्मकं जगत् । मयैव प्रेर्यते कृत्स्नं मय्येव प्रलयं व्रजेत् ॥

Verse 51

अहं हि भगवानीशः स्वयं ज्योतिः सनातनः / परमात्मा परं ब्रह्म मत्तो ह्यन्यन्न विद्यते

अहं हि भगवानीशः स्वयं ज्योतिः सनातनः । परमात्मा परं ब्रह्म मत्तो ह्यन्यन्न विद्यते ॥

Verse 52

इत्येतत् परमं ज्ञानं युष्माकं कथितं मया / ज्ञात्वा विमुच्यते जन्तुर्जन्मसंसारबन्धनात्

इत्येतत् परमं ज्ञानं युष्माकं कथितं मया । ज्ञात्वा विमुच्यते जन्तुर्जन्मसंसारबन्धनात् ॥

← Adhyaya 5Adhyaya 7

Frequently Asked Questions

Kāla is presented as the Lord Himself in an operative mode: the power by which the universe moves, acts according to svabhāva, and cycles through manifestation and reabsorption—governing kalā-s, yugas, and manvantaras under divine ordinance.

The Supreme is declared the inner Self (antaryāmin) of all beings; the cosmos is His Śakti and functions by His command. Liberation occurs when delusion is removed and the Supreme Abode is known through the liberating knowledge said to stand under Maheśa’s governance—implying a Vedāntic identity of the Self with the Supreme, expressed in devotional-theistic language.

It portrays Nārāyaṇa (Ananta) as the Lord’s supreme manifestation responsible for protection, while Rudra—whose nature is Time—performs dissolution by the same Lord’s command; Brahmā creates under commission. This integrates sectarian functions into a single supreme sovereignty.

Read Kurma Purana in the Vedapath app

Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.

Continue reading in the Vedapath app

Open in App