Adhyaya 18
Skandha 9 - Devotion & Grace of the GoddessAdhyaya 18101 Verses

Adhyaya 18

The Meeting and Union of Tulasi and Shankhachuda

अस्मिन् अध्याये तुलसी-शङ्खचूडयोः मेलनं विवाहश्च वर्णितः। कामदेवस्य प्रभावेण तुलसी विरहातुरा भवति। शङ्खचूडः बदर्याश्रमं प्राप्य तुलस्या सह दार्शनिकसंवादं करोति। शङ्खचूडः स्त्रीणां त्रिविधं स्वभावं सात्त्विक-राजस-तामस इति वर्णयति। अन्ते ब्रह्मणः आज्ञया तयोः गान्धर्वविवाहः सम्पन्नः भवति।

Shlokas

Verse 1

शङ्‌खचूडेन सह तुलस्याः सङ्‌गतिवर्णनम् नारायण उवाच तुलसी परितुष्टा च सुष्वाप हृष्टमानसा । नवयौवनसम्पन्ना वृषध्वजवराङ्‌गना

शङ्‌खचूडेन सह तुलस्याः सङ्‌गतिवर्णनम् नारायण उवाच तुलसी परितुष्टा च सुष्वाप हृष्टमानसा । नवयौवनसम्पन्ना वृषध्वजवराङ्‌गना

Verse 2

चिक्षेप पञ्चबाणश्च पञ्चबाणांश्च तां प्रति । पुष्पायुधेन सा दग्धा पुष्पचन्दनचर्चिता

चिक्षेप पञ्चबाणश्च पञ्चबाणांश्च तां प्रति । पुष्पायुधेन सा दग्धा पुष्पचन्दनचर्चिता

Verse 3

पुलकाङ्‌कितसर्वाङ्‌गी कम्पितारक्तलोचना । क्षणं सा शुष्कतां प्राप क्षणं मूर्च्छामवाप ह

पुलकाङ्‌कितसर्वाङ्‌गी कम्पितारक्तलोचना । क्षणं सा शुष्कतां प्राप क्षणं मूर्च्छामवाप ह

Verse 4

क्षणमुद्विग्नतां प्राप क्षणं तन्द्रां सुखावहाम् । क्षणं च दहनं प्राप क्षणं प्राप प्रसन्नताम्

क्षणमुद्विग्नतां प्राप क्षणं तन्द्रां सुखावहाम् । क्षणं च दहनं प्राप क्षणं प्राप प्रसन्नताम्

Verse 5

क्षणं सा चेतनां प्राप क्षणं प्राप विषण्णताम् । उत्तिष्ठन्ती क्षणं तल्पाद्‌ गच्छन्ती निकटे क्षणम्

क्षणं सा चेतनां प्राप क्षणं प्राप विषण्णताम् । उत्तिष्ठन्ती क्षणं तल्पाद्‌ गच्छन्ती निकटे क्षणम्

Verse 6

भ्रमन्ती क्षणमुद्वेगान्निवसन्ती क्षणं पुनः । क्षणमेव समुद्वेगात्सुष्वाप पुनरेव सा

भ्रमन्ती क्षणमुद्वेगान्निवसन्ती क्षणं पुनः । क्षणमेव समुद्वेगात्सुष्वाप पुनरेव सा

Verse 7

पुष्पचन्दनतल्पं च तद्‌ बभूवातिकण्टकम् । विषहारि सुखं दिव्यं सुन्दरं च फलं जलम्

पुष्पचन्दनतल्पं च तद्‌ बभूवातिकण्टकम् । विषहारि सुखं दिव्यं सुन्दरं च फलं जलम्

Verse 8

निलयं च बिलाकारं सूक्ष्मवस्त्रं हुताशनः । सिन्दूरपत्रकं चैव व्रणतुल्यं च दुःखदम्

निलयं च बिलाकारं सूक्ष्मवस्त्रं हुताशनः । सिन्दूरपत्रकं चैव व्रणतुल्यं च दुःखदम्

Verse 9

क्षणं ददर्श तन्द्रायां सुवेषं पुरुषं सती । सुन्दरं च युवानं च सस्मितं रसिकेश्वरम्

क्षणं ददर्श तन्द्रायां सुवेषं पुरुषं सती । सुन्दरं च युवानं च सस्मितं रसिकेश्वरम्

Verse 10

चन्दनोक्षितसर्वाङ्‌गं रत्‍नभूषणभूषितम् । आगच्छन्तं माल्यवन्तं पिबन्तं तन्मुखाम्बुजम्

चन्दनोक्षितसर्वाङ्‌गं रत्‍नभूषणभूषितम् । आगच्छन्तं माल्यवन्तं पिबन्तं तन्मुखाम्बुजम्

Verse 11

कथयन्तं रतिकथां ब्रुवन्तं मधुरं मुहुः । सम्भुक्तवन्तं तल्पे च समाश्लिष्यन्तमीप्सितम्

कथयन्तं रतिकथां ब्रुवन्तं मधुरं मुहुः । सम्भुक्तवन्तं तल्पे च समाश्लिष्यन्तमीप्सितम्

Verse 12

पुनरेव तु गच्छन्तमागच्छन्तं च सन्निधौ । यान्तं क्व यासि प्राणेश तिष्ठत्येवमुवाच सा

पुनरेव तु गच्छन्तमागच्छन्तं च सन्निधौ । यान्तं क्व यासि प्राणेश तिष्ठत्येवमुवाच सा

Verse 13

पुनश्च चेतनां प्राप्य विललाप पुनः पुनः । एवं सा यौवनं प्राप्य तस्थौ तत्रैव नारद

पुनश्च चेतनां प्राप्य विललाप पुनः पुनः । एवं सा यौवनं प्राप्य तस्थौ तत्रैव नारद

Verse 14

शङ्‌खचूडो महायोगी जैगीषव्यान्मनोहरम् । कृष्णमन्त्रं च सम्प्राप्य कृत्वा सिद्धं तु पुष्करे

शङ्‌खचूडो महायोगी जैगीषव्यान्मनोहरम् । कृष्णमन्त्रं च सम्प्राप्य कृत्वा सिद्धं तु पुष्करे

Verse 15

कवचं च गले बद्ध्वा सर्वमङ्‌गलमङ्‌गलम् । ब्रह्मणश्च वरं प्राप्य यत्ते मनसि वाञ्छितम्

कवचं च गले बद्ध्वा सर्वमङ्‌गलमङ्‌गलम् । ब्रह्मणश्च वरं प्राप्य यत्ते मनसि वाञ्छितम्

Verse 16

आज्ञया ब्रह्मणः सोऽपि बदरीं च समाययौ । आगच्छन्तं शङ्‌खचूडं ददर्श तुलसी मुने

आज्ञाया ब्रह्मणः सोऽपि बदरीं च समाययौ । आगच्छन्तं शङ्‌खचूडं ददर्श तुलसी मुने

Verse 17

नवयौवनसम्पन्नं कामदेवसमप्रभम् । श्वेतचम्पकवर्णाभं रत्‍नभूषणभूषितम्

नवयौवनसम्पन्नं कामदेवसमप्रभम् । श्वेतचम्पकवर्णाभं रत्‍नभूषणभूषितम्

Verse 18

शरत्पार्वणचन्द्रास्यं शरत्पङ्‌कजलोचनम् । रत्‍नसारविनिर्माणविमानस्थं मनोहरम्

शरत्पार्वणचन्द्रास्यं शरत्पङ्‌कजलोचनम् । रत्‍नसारविनिर्माणविमानस्थं मनोहरम्

Verse 19

रत्‍नकुण्डलयुग्मेन गण्डस्थलविराजितम् । पारिजातप्रसूनानां मालावन्तं च सुस्मितम्

रत्‍नकुण्डलयुग्मेन गण्डस्थलविराजितम् । पारिजातप्रसूनानां मालावन्तं च सुस्मितम्

Verse 20

कस्तूरीकुङ्‌कुमायुक्तं सुगन्धिचन्दनान्वितम् । सा दृष्ट्वा सन्निधावेनं मुखमाच्छाद्य वाससा

कस्तूरीकुङ्‌कुमायुक्तं सुगन्धिचन्दनान्वितम् । सा दृष्ट्वा सन्निधावेनं मुखमाच्छाद्य वाससा

Verse 21

सस्मिता तं निरीक्षन्ती सकटाक्षं पुनः पुनः । बभूवातिनम्रमुखी नवसङ्‌गमलज्जिता

सस्मिता तं निरीक्षन्ती सकटाक्षं पुनः पुनः । बभूवातिनम्रमुखी नवसङ्‌गमलज्जिता

Verse 22

शरदिन्दुविनिन्द्यैकस्वमुखेन्दुविराजिता । अमूल्यरत्‍ननिर्माणयावकावलिसंयुता

शरदिन्दुविनिन्द्यैकस्वमुखेन्दुविराजिता । अमूल्यरत्‍ननिर्माणयावकावलिसंयुता

Verse 23

मणीन्द्रसारनिर्माणक्वणन्मञ्जीररञ्जिता । दधती कबरीभारं मालतीमाल्यसंयुतम्

मणीन्द्रसारनिर्माणक्वणन्मञ्जीररञ्जिता । दधती कबरीभारं मालतीमाल्यसंयुतम्

Verse 24

अमूल्यरत्‍ननिर्माणमकराकृतिकुण्डला । चित्रकुण्डलयुग्मेन गण्डस्थलविराजिता

अमूल्यरत्‍ननिर्माणमकराकृतिकुण्डला । चित्रकुण्डलयुग्मेन गण्डस्थलविराजिता

Verse 25

रत्‍नेन्द्रसारहारेण स्तनमध्यस्थलोज्ज्वला । रत्‍नकङ्‌कणकेयूरशङ्‌खभूषणभूषिता

रत्‍नेन्द्रसारहारेण स्तनमध्यस्थलोज्ज्वला । रत्‍नकङ्‌कणकेयूरशङ्‌खभूषणभूषिता

Verse 26

रत्‍नाङ्‌गुलीयकैर्दिव्यैरङ्‌गुल्यावलिराजिता । दृष्ट्वा तां ललितां रम्यां सुशीलां सुन्दरीं सतीम्

रत्‍नाङ्‌गुलीयकैर्दिव्यैरङ्‌गुल्यावलिराजिता । दृष्ट्वा तां ललितां रम्यां सुशीलां सुन्दरीं सतीम्

Verse 27

उवास तत्समीपे तु मधुरं तामुवाच सः । शङ्खचूड उवाच का त्वं कस्य च कन्या च धन्या मान्या च योषिताम्

उवास तत्समीपे तु मधुरं तामुवाच सः । शङ्खचूड उवाच का त्वं कस्य च कन्या च धन्या मान्या च योषिताम्

Verse 28

का त्वं मानिनि कल्याणि सर्वकल्याणदायिनि । मौनीभूते किङ्‌करे मां सम्भाषां कुरु सुन्दरि

का त्वं मानिनि कल्याणि सर्वकल्याणदायिनि । मौनीभूते किङ्‌करे मां सम्भाषां कुरु सुन्दरि

Verse 29

इत्येवं वचनं श्रुत्वा सकामा वामलोचना । सस्मिता नम्रवदना सकामं तमुवाच सा

इत्येवं वचनं श्रुत्वा सकामा वामलोचना । सस्मिता नम्रवदना सकामं तमुवाच सा

Verse 30

तुलस्युवाच धर्मध्वजसुताहं च तपस्यायां तपोवने । तपस्विन्यहं तिष्ठामि कस्त्वं गच्छ यथासुखम्

तुलस्युवाच धर्मध्वजसुताहं च तपस्यायां तपोवने । तपस्विन्यहं तिष्ठामि कस्त्वं गच्छ यथासुखम्

Verse 31

कामिनीं कुलजातां च रहस्येकाकिनीं सतीम् । न पृच्छति कुले जात इत्येवं मे श्रुतौ श्रुतम्

कामिनीं कुलजातां च रहस्येकाकिनीं सतीम् । न पृच्छति कुले जात इत्येवं मे श्रुतौ श्रुतम्

Verse 32

लम्पटोऽसत्कुले जातो धर्मशास्त्रार्थवर्जितः । येनाश्रुतः श्रुतेरर्थः स कामीच्छति कामिनीम्

लम्पटोऽसत्कुले जातो धर्मशास्त्रार्थवर्जितः । येनाश्रुतः श्रुतेरर्थः स कामीच्छति कामिनीम्

Verse 33

आपातमधुरां मत्तामन्तकां पुरुषस्य ताम् । विषकुम्भाकाररूपाममृतास्यां च सन्ततम्

आपातमधुरां मत्तामन्तकां पुरुषस्य ताम् । विषकुम्भाकाररूपाममृतास्यां च सन्ततम्

Verse 34

हृदये क्षुरधाराभां शश्वन्मधुरभाषिणीम् । स्वकार्यपरिनिष्पत्त्यै तत्परा सततं च ताम्

हृदये क्षुरधाराभां शश्वन्मधुरभाषिणीम् । स्वकार्यपरिनिष्पत्त्यै तत्परा सततं च ताम्

Verse 35

कार्यार्थे स्वामिवशगामन्यथैवावशां सदा । स्वान्तर्मलिनरूपां च प्रसन्नवदनेक्षणाम्

कार्यार्थे स्वामिवशगामन्यथैवावशां सदा । स्वान्तर्मलिनरूपां च प्रसन्नवदनेक्षणाम्

Verse 36

श्रुतौ पुराणे यासां च चरित्रमतिदूषितम् । तासु को विश्वसेत्प्राज्ञः प्रज्ञावांश्च दुराशयः

श्रुतौ पुराणे यासां च चरित्रमतिदूषितम् । तासु को विश्वसेत्प्राज्ञः प्रज्ञावांश्च दुराशयः

Verse 37

तासां को वा रिपुर्मित्रं प्रार्थयन्ति नवं नवम् । दृष्ट्वा सुवेषं पुरुषमिच्छन्ति हृदये सदा

तासां को वा रिपुर्मित्रं प्रार्थयन्ति नवं नवम् । दृष्ट्वा सुवेषं पुरुषमिच्छन्ति हृदये सदा

Verse 38

बाह्ये स्वार्थं सतीत्वं च ज्ञापयन्ती प्रयत्‍नतः । शश्वत्कामा च रामा च कामाधारा मनोहरा

बाह्ये स्वार्थं सतीत्वं च ज्ञापयन्ती प्रयत्‍नतः । शश्वत्कामा च रामा च कामाधारा मनोहरा

Verse 39

बाह्ये छलात्खेदयन्ती स्वान्तर्मैथुनमानसा । कान्तं हसन्ती रहसि बाह्येऽतीव सुलज्जिता

बाह्ये छलात्खेदयन्ती स्वान्तर्मैथुनमानसा । कान्तं हसन्ती रहसि बाह्येऽतीव सुलज्जिता

Verse 40

मानिनी मैथुनाभावे कोपना कलहाङ्‌कुरा । सुप्रीता भूरिसम्भोगात्स्वल्पमैथुनदुःखिता

मानिनी मैथुनाभावे कोपना कलहाङ्‌कुरा । सुप्रीता भूरिसम्भोगात्स्वल्पमैथुनदुःखिता

Verse 41

सुमिष्टान्नाच्छीततोयादाकाङ्‌क्षन्ती च मानसे । सुन्दरं रसिकं कान्तं युवानं गुणिनं सदा

सुमिष्टान्नाच्छीततोयादाकाङ्‌क्षन्ती च मानसे । सुन्दरं रसिकं कान्तं युवानं गुणिनं सदा

Verse 42

सुतात्परमभिस्नेहं कुर्वती रसिकोपरि । प्राणाधिकं प्रियतमं सम्भोगकुशलं प्रियम्

सुतात्परमभिस्नेहं कुर्वती रसिकोपरि । प्राणाधिकं प्रियतमं सम्भोगकुशलं प्रियम् ॥

Verse 43

पश्यन्ती रिपुतुल्यं च वृद्धं वा मैथुनाक्षमम् । कलहं कुर्वती शश्वत्तेन सार्धं सुकोपना

पश्यन्ती रिपुतुल्यं च वृद्धं वा मैथुनाक्षमम् । कलहं कुर्वती शश्वत्तेन सार्धं सुकोपना ॥

Verse 44

वाचया भक्षयन्ती तं सर्प आखुमिवोल्बणम् । दुःसाहसस्वरूपा च सर्वदोषाश्रया सदा

वाचया भक्षयन्ती तं सर्प आखुमिवोल्बणम् । दुःसाहसस्वरूपा च सर्वदोषाश्रया सदा ॥

Verse 45

ब्रह्मविष्णुशिवादीनां दुःसाध्या मोहरूपिणी । तपोमार्गार्गला शश्वन्मोक्षद्वारकपाटिका

ब्रह्मविष्णुशिवादीनां दुःसाध्या मोहरूपिणी । तपोमार्गार्गला शश्वन्मोक्षद्वारकपाटिका ॥

Verse 46

हरेर्भक्तिव्यवहिता सर्वमायाकरण्डिका । संसारकारागारे च शश्वन्निगडरूपिणी

हरेर्भक्तिव्यवहिता सर्वमायाकरण्डिका । संसारकारागारे च शश्वन्निगडरूपिणी ॥

Verse 47

इन्द्रजालस्वरूपा च मिथ्या च स्वप्नरूपिणी । बिभ्रती बाह्यसौन्दर्यमधोऽङ्‌गमतिकुत्सितम्

इन्द्रजालस्वरूपा च मिथ्या च स्वप्नरूपिणी । बिभ्रती बाह्यसौन्दर्यमधोऽङ्‌गमतिकुत्सितम् ॥

Verse 48

नानाविण्मूत्रपूयानामाधारं मलसंयुतम् । दुर्गन्धिदोषसंयुक्तं रक्तारक्तमसंस्कृतम्

नानाविण्मूत्रपूयानामाधारं मलसंयुतम् । दुर्गन्धिदोषसंयुक्तं रक्तारक्तमसंस्कृतम् ॥

Verse 49

मायारूपा मायिनां च विधिना निर्मिता पुरा । विषरूपा मुमुक्षूणामदृश्याप्यभिवाञ्छताम्

मायारूपा मायिनां च विधिना निर्मिता पुरा । विषरूपा मुमुक्षूणामदृश्याप्यभिवाञ्छताम् ॥

Verse 50

इत्युक्त्वा तुलसी तं तु विरराम च नारद । सस्मितः शङ्‌खचूडश्च प्रवक्तुमुपचक्रमे

इत्युक्त्वा तुलसी तं तु विरराम च नारद । सस्मितः शङ्‌खचूडश्च प्रवक्तुमुपचक्रमे ॥

Verse 51

शङ्खचूड उवाच त्वया यत्कथितं देवि न च सर्वमलीककम् । किञ्चित्सत्यमलीकं च किञ्चिन्मत्तो निशामय

शङ्खचूड उवाच त्वया यत्कथितं देवि न च सर्वमलीककम् । किञ्चित्सत्यमलीकं च किञ्चिन्मत्तो निशामय ॥

Verse 52

निर्मितं द्विविधं धात्रा स्त्रीरूपं सर्वमोहनम् । कृत्वा रूपं वास्तवं च प्रशस्यं चाप्रशंसितम्

निर्मितं द्विविधं धात्रा स्त्रीरूपं सर्वमोहनम्। कृत्वा रूपं वास्तवं च प्रशस्यं चाप्रशंसितम्॥

Verse 53

लक्ष्मीः सरस्वती दुर्गा सावित्री राधिकादिका । सृष्टिसूत्रस्वरूपा च आद्या सृष्टिर्विनिर्मिता

लक्ष्मीः सरस्वती दुर्गा सावित्री राधिकादिका। सृष्टिसूत्रस्वरूपा च आद्या सृष्टिर्विनिर्मिता॥

Verse 54

एतासामंशरूपं च स्त्रीरूपं वास्तवं स्मृतम् । तत्प्रशस्यं यशोरूपं सर्वमङ्‌गलकारकम्

एतासामंशरूपं च स्त्रीरूपं वास्तवं स्मृतम्। तत्प्रशस्यं यशोरूपं सर्वमङ्‌गलकारकम्॥

Verse 55

शतरूपा देवहूती स्वधा स्वाहा च दक्षिणा । छायावती रोहिणी च वरुणानी शची तथा

शतरूपा देवहूती स्वधा स्वाहा च दक्षिणा। छायावती रोहिणी च वरुणानी शची तथा॥

Verse 56

कुबेरस्य च पत्‍नी याप्यदितिश्च दितिस्तथा । लोपामुद्रानसूया च कोटभी तुलसी तथा

कुबेरस्य च पत्‍नी याप्यदितिश्च दितिस्तथा। लोपामुद्रानसूया च कोटभी तुलसी तथा॥

Verse 57

अहल्यारुन्धती मेना तारा मन्दोदरी तथा । दमयन्ती वेदवती गङ्‌गा च मनसा तथा

अहल्यारुन्धती मेना तारा मन्दोदरी तथा। दमयन्ती वेदवती गङ्‌गा च मनसा तथा॥

Verse 58

पुष्टिस्तुष्टिः स्मृतिर्मेधा कालिका च वसुन्धरा । षष्ठी मङ्‌गलचण्डी च मूर्तिश्च धर्मकामिनी

पुष्टिस्तुष्टिः स्मृतिर्मेधा कालिका च वसुन्धरा। षष्ठी मङ्‌गलचण्डी च मूर्तिश्च धर्मकामिनी॥

Verse 59

स्वस्तिः श्रद्धा च शान्तिश्च कान्तिः क्षान्तिस्तथा परा । निद्रा तन्द्रा क्षुत्पिपासा सन्ध्या रात्रिदिनानि च

स्वस्तिः श्रद्धा च शान्तिश्च कान्तिः क्षान्तिस्तथा परा। निद्रा तन्द्रा क्षुत्पिपासा सन्ध्या रात्रिदिनानि च॥

Verse 60

सम्पत्तिर्धृतिकीर्ती च क्रिया शोभा प्रभा शिवा । यत्स्त्रीरूपं च सम्भूतमुत्तमं तु युगे युगे

सम्पत्तिर्धृतिकीर्ती च क्रिया शोभा प्रभा शिवा। यत्स्त्रीरूपं च सम्भूतमुत्तमं तु युगे युगे॥

Verse 61

कलाकलांशरूपं च स्वर्वेश्यादिकमेव च । तदप्रशस्यं विश्वेषु पुंश्चलीरूपमेव च

कलाकलांशरूपं च स्वर्वेश्यादिकमेव च। तदप्रशस्यं विश्वेषु पुंश्चलीरूपमेव च॥

Verse 62

सत्त्वप्रधानं यद्‌रूपं तद्युक्तं च प्रभावतः । तदुत्तमं च विश्वेषु साध्वीरूपं प्रशंसितम्

सत्त्वप्रधानं यद्रूपं प्रभावयुक्तं तत्। विश्वेषु उत्तमं साध्वीरूपं प्रशंसितम्॥

Verse 63

तद्वास्तवं च विज्ञेयं प्रवदन्ति मनीषिणः । रजोरूपं तमोरूपं कलासु विविधं स्मृतम्

मनीषिणः तद् वास्तवं रूपं वदन्ति। रजोरूपं तमोरूपं च कलासु विविधं स्मृतम्॥

Verse 64

मध्यमा रजसश्चांशास्तास्तु भोगेषु लोलुपाः । सुखसम्भोगवश्याश्च स्वकार्ये निरताः सदा

रजसः अंशाः मध्यमाः भोगासक्ताः। सुखसम्भोगवश्याः स्वकार्ये निरताः सदा॥

Verse 65

कपटा मोहकारिण्यो धर्मार्थविमुखाः सदा । रजोरूपस्य साध्वीत्वमतो नैवोपजायते

कपटाः मोहकारिण्यः धर्मार्थविमुखाः। रजोरूपस्य साध्वीत्वं न उपजायते॥

Verse 66

इदं मध्यमरूपं च प्रवदन्ति मनीषिणः । तमोरूपं दुर्निवार्यमधमं तद्विदुर्बुधाः

मनीषिणः इदं मध्यमरूपं वदन्ति। तमोरूपं दुर्निवार्यम् अधमं विदुः॥

Verse 67

न पृच्छति कुले जातः पण्डितश्च परस्त्रियम् । निर्जने निर्जले वापि रहस्यपि परस्त्रियम्

कुलीनः पण्डितः च निर्जने रहस्यपि परस्त्रियं न पृच्छति॥

Verse 68

आगच्छामि त्वत्समीपमाज्ञया ब्रह्मणोऽधुना । गान्धर्वेण विवाहेन त्वां ग्रहीष्यामि शोभने

ब्रह्मणः आज्ञया तव समीपम् आगच्छामि। गान्धर्वविवाहेन त्वां ग्रहीष्यामि॥

Verse 69

अहमेव शङ्‌खचूडो देवविद्रावकारकः । दनुवंश्यो विशेषेण सुदामाहं हरेः पुरा

अहमेव शङ्खचूडः देवविद्रावकः। दनुवंश्यः अपि पुरा हरेः सुदामा आसम्॥

Verse 70

अहमष्टसु गोपेषु गोपोऽपि पार्षदेषु च । अधुना दानवेन्द्रोऽहं राधिकायाश्च शापतः

अहमष्टसु गोपेषु पार्षदश्च आसम्। राधिकायाः शापतः अधुना दानवेन्द्रोऽस्मि॥

Verse 71

जातिस्मरोऽहं जानामि कृष्णमन्त्रप्रभावतः । जातिस्मरा त्वं तुलसी सम्भुक्ता हरिणा पुरा

कृष्णमन्त्रप्रभावतः अहं जातिस्मरः। त्वं च जातिस्मरा तुलसी पुरा हरिणा भुक्ता॥

Verse 72

त्वमेव राधिकाकोपाज्जातासि भारते भुवि । त्वां सम्भोक्तुमुत्सुकोऽहं नालं राधाभयात्ततः

त्वमेव राधिकाकोपाज्जातासि भारते भुवि । त्वां सम्भोक्तुमुत्सुकोऽहं नालं राधाभयात्ततः

Verse 73

इत्येवमुक्त्वा स पुमान्विरराम महामुने । सस्मितं तुलसी तुष्टा प्रवक्तुमुपचक्रमे

इत्येवमुक्त्वा स पुमान्विरराम महामुने । सस्मितं तुलसी तुष्टा प्रवक्तुमुपचक्रमे

Verse 74

तुलस्युवाच एवंविधो बुधो नित्यं विश्वेषु च प्रशंसितः । कान्तमेवंविधं कान्ता शश्वदिच्छति कामतः

तुलस्युवाच एवंविधो बुधो नित्यं विश्वेषु च प्रशंसितः । कान्तमेवंविधं कान्ता शश्वदिच्छति कामतः

Verse 75

त्वयाहमधुना सत्यं विचारेण पराजिता । स निन्दितश्चाप्यशुचिर्यः पुमांश्च स्त्रिया जितः

त्वयाहमधुना सत्यं विचारेण पराजिता । स निन्दितश्चाप्यशुचिर्यः पुमांश्च स्त्रिया जितः

Verse 76

निन्दन्ति पितरो देवा बान्धवाः स्त्रीजितं नरम् । स्त्रीजितं मनसा माता पिता भ्राता च निन्दति

निन्दन्ति पितरो देवा बान्धवाः स्त्रीजितं नरम् । स्त्रीजितं मनसा माता पिता भ्राता च निन्दति

Verse 77

शुद्धो विप्रो दशाहेन जातके मृतके यथा । भूमिपो द्वादशाहेन वैश्यः पञ्चदशाहतः

शुद्धो विप्रो दशाहेन जातके मृतके यथा । भूमिपो द्वादशाहेन वैश्यः पञ्चदशाहतः

Verse 78

शूद्रो मासेन वेदेषु मातृवद्धीनसङ्‌करः । अशुचिः स्त्रीजितः शुद्ध्येच्चितादहनकालतः

शूद्रो मासेन वेदेषु मातृवद्धीनसङ्‌करः । अशुचिः स्त्रीजितः शुद्ध्येच्चितादहनकालतः

Verse 79

न गह्णन्तीच्छया तस्य पितरः पिण्डतर्पणम् । न गह्णन्त्येव देवाश्च तस्य पुष्पजलादिकम्

न गह्णन्तीच्छया तस्य पितरः पिण्डतर्पणम् । न गह्णन्त्येव देवाश्च तस्य पुष्पजलादिकम्

Verse 80

किं वा ज्ञानेन तपसा जपहोमप्रपूजनैः । किं विद्यया च यशसा स्त्रीभिर्यस्य मनो हृतम्

किं वा ज्ञानेन तपसा जपहोमप्रपूजनैः । किं विद्यया च यशसा स्त्रीभिर्यस्य मनो हृतम्

Verse 81

विद्याप्रभावज्ञानार्थं मया त्वं च परीक्षितः । कृत्वा परीक्षां कान्तस्य वृणोति कामिनी वरम्

विद्याप्रभावज्ञानार्थं मया त्वं च परीक्षितः । कृत्वा परीक्षां कान्तस्य वृणोति कामिनी वरम्

Verse 82

वराय गुणहीनाय वृद्धायाज्ञानिने तथा । दरिद्राय च मूर्खाय रोगिणे कुत्सिताय च

वराय गुणहीनाय वृद्धायाज्ञानिने तथा । दरिद्राय च मूर्खाय रोगिणे कुत्सिताय च ॥

Verse 83

अत्यन्तकोपयुक्ताय वात्यन्तदुर्मुखाय च । पङ्‌गवे चाङ्‌गहीनाय चान्धाय बधिराय च

अत्यन्तकोपयुक्ताय वात्यन्तदुर्मुखाय च । पङ्‌गवे चाङ्‌गहीनाय चान्धाय बधिराय च ॥

Verse 84

जडाय चैव मूकाय क्लीबतुल्याय पापिने । ब्रह्महत्यां लभेत्सोऽपि स्वकन्यां प्रददाति यः

जडाय चैव मूकाय क्लीबतुल्याय पापिने । ब्रह्महत्यां लभेत्सोऽपि स्वकन्यां प्रददाति यः ॥

Verse 85

शान्ताय गुणिने चैव यूने च विदुषेऽपि च । साधवे च सुतां दत्त्वा दशयज्ञफलं लभेत्

शान्ताय गुणिने चैव यूने च विदुषेऽपि च । साधवे च सुतां दत्त्वा दशयज्ञफलं लभेत् ॥

Verse 86

यः कन्यापालनं कृत्वा करोति यदि विक्रयम् । विक्रेता धनलोभेन कुम्भीपाकं स गच्छति

यः कन्यापालनं कृत्वा करोति यदि विक्रयम् । विक्रेता धनलोभेन कुम्भीपाकं स गच्छति ॥

Verse 87

कन्यामूत्रं पुरीषं च तत्र भक्षति पातकी । कृमिभिर्दंशितः काकैर्यावदिन्द्राश्चतुर्दश

कन्यामूत्रं पुरीषं च तत्र भक्षति पातकी । कृमिभिर्दंशितः काकैर्यावदिन्द्राश्चतुर्दश ॥

Verse 88

तदन्ते व्याधिसंयुक्तः स लभेज्जन्म निश्चितम् । विक्रीणाति मांसभारं वहत्येव दिवानिशम्

तदन्ते व्याधिसंयुक्तः स लभेज्जन्म निश्चितम् । विक्रीणाति मांसभारं वहत्येव दिवानिशम् ॥

Verse 89

इत्येवमुक्त्वा तुलसी विरराम तपोनिधे । ब्रह्मोवाच किं करोषि शङ्‌खचूड संवादमनया सह

इत्येवमुक्त्वा तुलसी विरराम तपोनिधे । ब्रह्मोवाच किं करोषि शङ्‌खचूड संवादमनया सह ॥

Verse 90

गान्धर्वेण विवाहेन त्वं चास्या ग्रहणं कुरु । पुरुषेष्वसि रत्‍नं त्वं स्त्रीषु रत्‍नं त्वियं सती

गान्धर्वेण विवाहेन त्वं चास्या ग्रहणं कुरु । पुरुषेष्वसि रत्‍नं त्वं स्त्रीषु रत्‍नं त्वियं सती ॥

Verse 91

विदग्धाया विदग्धेन सङ्‌गमो गुणवान्भवेत् । निर्विरोधसुखं राजन् को वा त्यजति दुर्लभम्

विदग्धाया विदग्धेन सङ्‌गमो गुणवान्भवेत् । निर्विरोधसुखं राजन् को वा त्यजति दुर्लभम् ॥

Verse 92

योऽविरोधसुखत्यागी स पशुर्नात्र संशयः । किं परीक्षसि त्वं कान्तमीदृशं गुणिनं सति

योऽविरोधसुखत्यागी स पशुर्नात्र संशयः । किं परीक्षसि त्वं कान्तमीदृशं गुणिनं सति

Verse 93

देवानामसुराणां च दानवानां विमर्दकम् । यथा लक्ष्मीश्च लक्ष्मीशे यथा कृष्णे च राधिका

देवानामसुराणां च दानवानां विमर्दकम् । यथा लक्ष्मीश्च लक्ष्मीशे यथा कृष्णे च राधिका

Verse 94

यथा मयि च सावित्री भवानी च भवे यथा । यथा धरा वराहे च दक्षिणा च यथाध्वरे

यथा मयि च सावित्री भवानी च भवे यथा । यथा धरा वराहे च दक्षिणा च यथाध्वरे

Verse 95

द्यथात्रेरनसूया च दमयन्ती यथा नले । रोहिणी च यथा चन्द्रे यथा कामे रतिः सती

यथात्रेरनसूया च दमयन्ती यथा नले । रोहिणी च यथा चन्द्रे यथा कामे रतिः सती

Verse 96

यथादितिः कश्यपे च वसिष्ठेऽरुन्धती सखी । यथाहल्या गौतमे च देवहूतिश्च कर्दमे

यथादितिः कश्यपे च वसिष्ठेऽरुन्धती सखी । यथाहल्या गौतमे च देवहूतिश्च कर्दमे

Verse 97

यथा बृहस्पतौ तारा शतरूपा मनौ यथा । यथा च दक्षिणा यज्ञे यथा स्वाहा हुताशने

यथा बृहस्पतौ तारा शतरूपा मनौ यथा । यथा च दक्षिणा यज्ञे यथा स्वाहा हुताशने

Verse 98

यथा शची महेन्द्रे च यथा पुष्टिर्गणेश्वरे । देवसेना यथा स्कन्दे धर्मे भूर्तिर्यथा सती

यथा शची महेन्द्रे च यथा पुष्टिर्गणेश्वरे । देवसेना यथा स्कन्दे धर्मे भूर्तिर्यथा सती

Verse 99

सौभाग्या सुप्रिया त्वं च शङ्‌खचूडे तथा भव । अनेन सार्धं सुचिरं सुन्दरेण च सुन्दरि

सौभाग्या सुप्रिया त्वं च शङ्‌खचूडे तथा भव । अनेन सार्धं सुचिरं सुन्दरेण च सुन्दरि

Verse 100

स्थाने स्थाने विहारं च यथेच्छं कुरु सन्ततम् । पश्चात्प्राप्यसि गोलोके श्रीकृष्णं पुनरेव च । चतुर्भुजं च वैकुण्ठे शङ्‌खचूडे मृते सति

स्थाने स्थाने विहारं च यथेच्छं कुरु सन्ततम् । पश्चात्प्राप्यसि गोलोके श्रीकृष्णं पुनरेव च । चतुर्भुजं च वैकुण्ठे शङ्‌खचूडे मृते सति

Verse 999

इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां संहितायां नवमस्कन्धे शङ्‌खचूडेन सह तुलस्याः सङ्‌गतिवर्णनं नामाष्टादशोऽध्यायः

इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां संहितायां नवमस्कन्धे शङ्‌खचूडेन सह तुलस्याः सङ्‌गतिवर्णनं नामाष्टादशोऽध्यायः

Frequently Asked Questions

Shankhachuda categorizes women based on the three Gunas: Sattvic (virtuous, divine manifestations like Lakshmi and Saraswati), Rajasic (driven by desires and worldly pleasures), and Tamasic (deceptive and degraded). He praises Sattvic women as the highest ideal and true manifestations of the Divine.

Tulasi emphasizes that a woman must test a man's wisdom before accepting him. She outlines the severe karmic sins, such as dwelling in the Kumbhipaka hell, incurred by parents who sell their daughters or marry them off to unworthy, ignorant, diseased, or wicked men.

Brahma appears to bless their Gandharva marriage, comparing them to divine couples like Shiva-Parvati and Vishnu-Lakshmi. He prophesies that after Shankhachuda's eventual death, Tulasi will ascend to Goloka and Vaikuntha to be eternally united with Lord Krishna and Lord Hari.

Read Devi Bhagavatam in the Vedapath app

Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.

Continue reading in the Vedapath app

Open in App