Shloka 16
Dhruva-vaṁśa Continuation: Utkala’s Renunciation, Aṅga’s Sacrifice, and the Birth of Vena
Prelude to Pṛthu
स चक्षु: सुतमाकूत्यां पत्न्यां मनुमवाप ह । मनोरसूत महिषी विरजान्नड्वला सुतान् ॥ १५ ॥ पुरुं कुत्सं त्रितं द्युम्नं सत्यवन्तमृतं व्रतम् । अग्निष्टोममतीरात्रं प्रद्युम्नं शिबिमुल्मुकम् ॥ १६ ॥
sa cakṣuḥ sutam ākūtyāṁ patnyāṁ manum avāpa ha manor asūta mahiṣī virajān naḍvalā sutān
सर्वतेजाः पत्न्यां आकूत्यां चाक्षुषं सुतम् अवाप ह, यः मन्वन्तरान्ते षष्ठो मनुः अभवत्। चाक्षुषस्य महिषी नड्वला विरजा निरवद्याः पुत्रान् अजनयत्—पुरुं कुत्सं त्रितं द्युम्नं सत्यवन्तम् ऋतं व्रतम्, अग्निष्टोमम् अतीरात्रं प्रद्युम्नं शिबिमुल्मुकं च॥
FAQs
This verse states that Manu was born to King Cakṣu and his wife Ākūti, and that Manu’s queen Nadvālā bore sons beginning with Viraja.
He traces sacred dynasties to show how dharma and divine arrangement flow through generations, setting context for later kings and events in the Lord’s unfolding plan.
They encourage responsibility across generations—living so one’s family line supports dharma, integrity, and devotion rather than mere prestige.