Verse 13
Mundaka
तस्मै स विद्वानुपसन्नाय सम्यक् प्रशान्तचित्ताय शमान्विताय । येनाक्षरं पुरुषं वेद सत्यं प्रोवाच तां तत्त्वतो ब्रह्मविद्याम् ॥१३॥
तस्मै । सः । विद्वान् । उपसन्नाय । सम्यक् । प्रशान्त-चित्ताय । शम-अन्विताय । येन । अक्षरम् । पुरुषम् । वेद । सत्यम् । प्रोवाच । ताम् । तत्त्वतः । ब्रह्म-विद्याम् ॥१३॥
tasmai sa vidvān upasannāya samyak praśāntacittāya śamānvitāya | yenākṣaraṃ puruṣaṃ veda satyaṃ provāca tāṃ tattvato brahmavidyām ||13||
Тогда мудрец, когда ученик должным образом приблизился к нему — с умом вполне умиротворённым и наделённый самообузданием, — поистине и согласно действительности изложил ему знание Брахмана, посредством которого познаётся Непреходящий Пуруша, Истинный.
To him—the knower—(the teacher) properly taught, when he had approached (as a disciple), with mind fully tranquil and endowed with self-control, that knowledge of Brahman in truth, by which one knows the imperishable Person, the Real; he expounded it according to reality.