Mohinī-prashna
The Question about Mohinī
सर्वासाध्यकृतं कर्तुं प्रवृत्तांस्तानुवाच ह । मोहिन्युवाच । संदेहस्तु जडौ ह्येष स्वल्पो वा स्वमतिर्यथा ॥ ३५ ॥
sarvāsādhyakṛtaṃ kartuṃ pravṛttāṃstānuvāca ha | mohinyuvāca | saṃdehastu jaḍau hyeṣa svalpo vā svamatiryathā || 35 ||
Когда они принялись совершать даже невозможное, она обратилась к ним. Мохини сказала: «Сомнение это поистине тупо; мало оно или велико — зависит от собственного разумения».
Mohinī
Vrata: none
Primary Rasa: vira
Secondary Rasa: hasya
It frames doubt (saṃdeha) as a product of limited understanding: what seems “big” or “small” depends on one’s inner clarity, implying that discernment dissolves delusion.
By pointing out that doubt is “dull,” the verse supports bhakti as a remedy: steady devotion and trust reduce wavering of mind, making spiritual effort consistent rather than hesitant.
No specific Vedāṅga (like Vyākaraṇa or Jyotiṣa) is taught directly; the practical takeaway is mental discipline—recognizing doubt as a cognitive limitation to be corrected through right understanding and practice.