Shloka 7
अन्त:पुरचराश्नैव कुरुभिगों धनं हृतम् । विजेतुमभिसंरब्ध एक एवातिसाहसात् | बृहन्नलासहायश्न निर्गतः पृथिवीज्जय:,“इसी प्रकार अन्तःपुरमें रहनेवाली स्त्रियोंने भी बताया कि कौरवोंने हमारे गोष्ठका गोधन हर लिया है, अतः कुमार भूमिंजय अत्यन्त साहसके कारण क्रोधमें भरकर अकेले ही उन गौओंको जीत लानेके लिये बृहन्नलाके साथ निकले हैं
Vaiśampāyana uvāca — antaḥpuracarāś caiva kurubhir go-dhanaṃ hṛtam | vijetum abhisamrabdha eka evātisāhasāt | bṛhannalā-sahāyaś ca nirgataḥ pṛthivī-jayaḥ ||
Вайшампаяна сказал: «Женщины внутренних покоев также сообщили, что кауравы угнали наше стадное богатство. Тогда царевич Притхивиджая, воспылав гневом и полагаясь на дерзкую отвагу, один выступил, чтобы вернуть тех коров, взяв с собой Бриханналу в спутницы.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a kṣatriya’s impulse to protect the community’s wealth and honor, while also hinting at the ethical tension between true courage and reckless overconfidence—action should be guided by discernment and proper support, not merely anger.
After hearing from the palace women that the Kauravas have taken the cattle, the prince (Uttara, here called Pṛthivījaya) becomes enraged and, in boldness, goes out to recover them, accompanied by Bṛhannalā (Arjuna in disguise), setting up the coming confrontation.