Virāṭa-parva Adhyāya 54 — Missile-Exchange and Tactical Redirection
Arjuna, Aśvatthāman, Karṇa
अथास्य बाहूरुशिरोललार्टं ग्रीवां वराड़्ानि परावमर्दी । शितैश्न बाणैर्युधि निर्बिभेद गाण्डीवमुक्तैरशनिप्रकाशै:
athāsya bāhūruśirolalāṭaṁ grīvāṁ varāṅgāni parāvamardī | śitaiḥ bāṇair yudhi nirbibheda gāṇḍīvamuktair aśaniprakāśaiḥ ||
Вайшампаяна сказал: Затем могучий укротитель врагов Арджуна, в самой гуще боя, пронзил Карну — его обе руки, бёдра, голову, лоб, шею и прочие благородные части тела — острыми стрелами, выпущенными из Гандивы и сверкающими, как молнии, сокрушая гордыню противника.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights disciplined martial action: a warrior’s strength is portrayed as legitimate when used to subdue hostile aggression and arrogance in a righteous battle context, aligning prowess with duty rather than cruelty.
Arjuna (Dhanañjaya), described as a crusher of enemies, strikes Karna in battle with sharp arrows shot from the Gāṇḍīva, piercing multiple vital and prominent body parts, emphasizing Arjuna’s dominance in that exchange.