Shloka 106
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
अभिगम्य नरश्रेष्ठ स्वर्गलोके महीयते । भारत! पुरुषरत्न! सुगन्धा, शतकुम्भा तथा पंचयज्ञा तीर्थमें जाकर मानव स्वर्गलोकमें प्रतिष्ठित होता है,मणिनागं ततो गत्वा गोसहस्रफलं लभेत् तदनन्तर मणिनागतीर्थमें जाकर तीर्थयात्री सहस्र गोदानका फल प्राप्त करे
abhigamya naraśreṣṭha svargaloke mahīyate | bhārata! puruṣaratna! sugandhā śatakumbhā tathā pañcayajñā tīrthaṁ gatvā mānavaḥ svargaloke pratiṣṭhito bhavati | maṇināgaṁ tato gatvā gosahasraphalaṁ labhet ||
О лучший из людей! Тот, кто приближается к этим священным бродам, будет почитаем в мире небес. О Бхарата, о драгоценность среди мужей: посетив тиртхи по имени Сугандха, Шатакумбха и Панчаяджнья, человек прочно утверждается в небесном мире. Затем, отправившись к тиртхе Манинага, паломник обретает заслугу, равную дарению тысячи коров.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that reverent pilgrimage to recognized tīrthas, undertaken with faith and discipline, is a dharmic act that yields great puṇya—described here as honor in heaven and merit comparable to major gifts (such as donating a thousand cows).
A speaker addresses a Bharata prince, listing specific pilgrimage sites (Sugandhā, Śatakumbhā, Pañcayajñā, and then Maṇināga) and stating the spiritual rewards gained by visiting them in sequence.