Shloka 22
दमयन्ती-शपथः वायोः साक्ष्यं च
Damayantī’s Oath and Vāyu’s Testimony
दमयन्त्यै तत: प्रादात् केशिनी कुरुनन्दन । सो चिता नलसिद्धस्य मांसस्य बहुश: पुरा,कुरुनन्दन! केशिनीने वह फलोंका गूदा दमयन्तीको दे दिया। उसे पहले अनेक बार नलके द्वारा उबाले हुए फलोंके गूदेके स्वादका अनुभव था
damayantyai tataḥ prādāt keśinī kurunandana | so citā nalasiddhasya māṁsasya bahuśaḥ purā ||
Бṛхадашва сказал: Затем Кешини подала это Дамаянти, о лучший из Куру. Ведь прежде она много раз пробовала приготовление, сваренное мастерством Налы, и вкус его был ей хорошо знаком с давних пор. (Так по привычному вкусу Дамаянти могла узнать руку Налы и приблизиться к истине.)
बृहृदश्चव उवाच
Educational Q&A
Familiar signs of virtue and skill can serve as truthful indicators: Damayantī’s recognition of Nala’s distinctive preparation becomes an ethical means to move from doubt toward certainty without rash accusation.
Keśinī gives Damayantī a prepared food item; because Damayantī had previously tasted dishes made by Nala many times, the familiar taste helps her infer Nala’s presence and involvement, advancing the plot toward recognition and reunion.