Parṇāda’s Report; Bāhuka’s Counsel; Damayantī’s Strategic Svayaṃvara Message (अध्याय ६८)
अग्रहारांश्व॒ दास्यामि ग्राम॑ं नगरसम्मितम् । न चेच्छक्याविहानेतुं दमयन्ती नलो5पि वा
Bṛhadaśva uvāca: agrahārānś ca dāsyāmi grāmaṃ nagara-sammitam | na ced śakyāvihānetuṃ Damayantī Nalo 'pi vā ||
Брихадэшва сказал: «Я дарую вам аграхары — земли, освобождённые от податей, — и даже селение, по достатку равное городу. Но если Дамаянти, или хотя бы Нала, не удастся привести сюда, тогда…»
ब॒हदश्व उवाच
The verse highlights a ruler’s use of material incentives (land grants and a prosperous village) to accomplish a difficult task, while implying that ethical and practical limits still govern outcomes: rewards are meaningful only if the intended righteous objective—reuniting or securing Damayantī and Nala—can actually be achieved.
Bṛhadaśva, in recounting the Nala–Damayantī episode, speaks of offering substantial rewards—agrahāras and a city-like village—conditional upon successfully bringing Damayantī (and even Nala) to the desired place, underscoring the urgency and difficulty of arranging their presence.