Śiva Grants the Pāśupata Astra (Pāśupata-Śastra Upadeśa) | शिवेन पाशुपतास्त्रदानम्
तत्पश्चात् दो ही घड़ीके बाद भगवान् इन्द्र इन्द्राणीके साथ ऐरावतकी पीठपर बैठकर वहाँ आये। देवताओंके समुदायने उन्हें सब ओरसे घेर रखा था ।। पाण्डुरेणातपत्रेण प्रियमाणेन मूर्थनि । शुशुभे तारकाराज: सितमभ्रमिव स्थित:,उनके मस्तकपर श्वेत छत्र तना हुआ था, जिससे वे शुभ्र वर्णके मेघखण्डसे आच्छादित चन्द्रमाके समान सुशोभित हो रहे थे। बहुत-से तपस्वी-ऋषि तथा गन्धर्वगण उनकी स्तुति करते थे। वे उस पर्वतके शिखरपर आकर ठहर गये, मानो वहाँ सूर्य प्रकट हो गये हों
tatpaścāt dvau hi ghaṭīke bād bhagavān indra indrāṇyā saha airāvatasyā pṛṣṭhe niṣaṇṇaḥ tatra ājagāma | devatā-samūhena sa sarvataḥ parivṛtaḥ | pāṇḍureṇātapatreṇa priyamāṇena mūrdhani śuśubhe tārakārājaḥ sitam abhram iva sthitaḥ | bahavaḥ tapasvino ṛṣayaḥ gandharvāś ca tasya stutiṃ cakruḥ | sa tasya parvatasya śikhare samupasthitaḥ, yathā tatra sūryaḥ prādurbhūta iva ||
Затем, по прошествии двух гхатик, благословенный Индра прибыл туда, восседая на спине Айраваты, с Индрани рядом. Сонмы богов окружали его со всех сторон. Над его главой был раскрыт белый зонт, и потому Индра сиял, как владыка звёзд — луна — стоящая среди бледной гряды облаков. Многие аскеты-риши и гандхарвы воспевали его гимнами. Он остановился на вершине горы, словно там явилось само солнце.
वैशम्पायन उवाच
The passage frames divine authority as radiant, orderly, and publicly affirmed: Indra’s royal insignia (the white parasol) and the surrounding gods, seers, and Gandharvas signify legitimacy grounded in cosmic order (dharma/ṛta). Ethical power is portrayed as that which is recognized by the wise and aligned with auspiciousness rather than mere force.
After a short interval, Indra arrives at the location riding Airāvata with Indrāṇī, surrounded by gods. With a white parasol above him, he is compared to the moon amid white clouds. Ascetic ṛṣis and Gandharvas praise him, and he halts on a mountain peak, appearing like the sun newly arisen there.