Yudhiṣṭhira’s Reproof and Vow-Logic: On Dice-Deception, Exile Terms, and the Governance of Anger
Adhyāya 35
श्रोत्रियस्थेव ते राजन् मन्दकस्याविपक्षित: । अनुवाकहता बुद्धिर्नैषा तत्त्वार्थदर्शिनी,राजन! आपकी बुद्धि अर्थज्ञानसे रहित वेदोंके अक्षरमात्रको रटनेवाले मन्दबुद्धि श्रोत्रियकी तरह केवल गुरुकी वाणीका अनुसरण करनेके कारण नष्ट हो गयी है। यह तात्विक अर्थको समझने या समझानेवाली नहीं है
śrotriyasthaiva te rājan mandakasya avipakṣitaḥ | anuvākahatā buddhir naiṣā tattvārthadarśinī ||
Бхимасена сказал: «О царь, твоё разумение подобно разумению тупоумного шротрии (śrotriya): оно не созрело и не было испытано. Поскольку ты лишь следуешь словам учителя, твой ум поражён зубрёжкой; он не видит и не способен передать истинный смысл бытия».
भीमसेन उवाच
Bhīma contrasts mere memorization of sacred words with genuine insight: repeating scripture or obeying a teacher mechanically can dull discernment; true dharma requires tested understanding that grasps the tattvārtha (real purport).
Bhīmasena rebukes the king he is addressing, accusing him of having an unexamined, second-hand intellect—like a rote-reciting Vedic student—incapable of perceiving or explaining the deeper truth behind words.