धर्म उवाच उपपन्नो गुणैरेतै: स्वभावेनासि पाण्डव | भवान् धर्म: पुनश्चैव यथोक्तं ते भविष्यति
dharma uvāca | upapanno guṇair etaiḥ svabhāvenāsi pāṇḍava | bhavān dharmaḥ punaś caiva yathoktaṃ te bhaviṣyati ||
Дхарма сказал: «О Пандава, по самой своей природе ты наделён этими добродетелями. Воистину, ты сам — воплощённая Дхарма; и, как ты изрёк, эти качества праведности и впредь будут пребывать в тебе».
धर्म उवाच
True righteousness is not merely a performed duty but an inner disposition: when virtue arises from one’s svabhāva (inherent character), it becomes stable and enduring. Dharma affirms that Yudhiṣṭhira’s ethical qualities are natural to him and therefore will persist.
In the Vana Parva dialogue, Dharma addresses Yudhiṣṭhira directly, commending him as naturally endowed with the virtues under discussion and declaring him ‘Dharma’ in essence, assuring that these righteous qualities will remain in him as he has stated.