ततोड<ग्निं तत्र संज्वाल्य द्विजास्ते सर्व एव हि । उपासांचक्रिरे पार्थ द्युमत्सेने महीपतिम्,युधिष्ठि!! तदनन्तर सभी ब्राह्मण वहाँ आग जलाकर राजा च्ुमत्सेनके पास बैठ गये
tato 'gnim tatra saṃjvālya dvijāste sarva eva hi | upāsāṃ cakrire pārtha dyumatsenam mahīpatim ||
Затем, разжёгши там огонь, все те брахманы — «дваждырождённые» — сели рядом, чтобы служить и бодрствовать. О Партха, они с почтением оказывали помощь царю Дьюматсене, оставаясь близ него с благоговением и поддержкой, как велит дхарма по отношению к старому и страждущему владыке.
मार्कण्डेय उवाच
The verse highlights dharmic conduct: learned Brahmins kindle fire and offer respectful attendance (upāsā) to a king, emphasizing reverence, service, and support for elders and those in distress as a moral duty.
After arriving at a place of rest, the Brahmins light a fire and sit near King Dyumatsena, attending upon him respectfully. The narrator addresses Arjuna (Pārtha), situating the episode within Mārkaṇḍeya’s recounting.