Shloka 48
Ajñātavāsa-saṅkalpaḥ — Yudhiṣṭhira’s Resolve and Dhaumya’s Exempla on Concealment
सन््तो हि सत्येन नयन्ति सूर्य सन््तो भूमिं तपसा धारयन्ति | सन््तो गतिर्भूतभव्यस्य राजन् सतां मध्ये नावसीदन्ति सन्त:,श्रेष्ठ पुरुष सत्यके बलसे सूर्यका संचालन करते हैं। संत-महात्मा अपनी तपस्यासे इस पृथ्वीको धारण करते हैं। राजन! सत्पुरुष ही भूत, वर्तमान और भविष्यके आश्रय हैं। श्रेष्ठ पुरुष संतोंके बीचमें रहकर कभी दु:ख नहीं उठाते हैं
santo hi satyena nayanti sūryaṃ santo bhūmiṃ tapasā dhārayanti | santo gatir bhūta-bhavyasya rājan satāṃ madhye nāvasīdanti santaḥ ||
Яма сказал: «Ибо благие и святые силой истины направляют путь солнца; благие же силой подвижничества поддерживают землю. О царь, праведные — прибежище и путеводная стезя для того, что было, и для того, чему еще быть. Пребывая среди добродетельных, сами добродетельные не погружаются в скорбь».
यम उवाच
Educational Q&A
Truthfulness and austerity are presented as forces that sustain cosmic order: the virtuous, grounded in satya and tapas, uphold the world and become a refuge across time; keeping company with such people prevents one from sinking into sorrow.
Yama addresses a king and praises the spiritual efficacy of the righteous: their truth ‘guides the sun,’ their austerity ‘supports the earth,’ and association with the virtuous is portrayed as a safeguard against distress.