Kuntī–Sūrya-saṃvāda: Autonomy, Reputation, and the Promise of Karṇa
त॑ं दृष्टवा तस्य दुर्बुद्धेरविन्ध्य: पापनिश्चयम् । शमयामास संक्रुद्धं श्रूयतां येन हेतुना,दूषित बुद्धिवाले उस निशाचरके इस पापपूर्ण निश्चयकों जानकर मन्त्री अविन्ध्यने समझा-बुझाकर उसका क्रोध शान्त किया। किस मुक्तिसे उसने रावणको शान्त किया, यह बताता हूँ, सुनो--
taṁ dṛṣṭvā tasya durbuddher avindhyaḥ pāpaniścayam | śamayāmāsa saṅkruddhaṁ śrūyatāṁ yena hetunā ||
Маркандейя сказал: Увидев греховное решение того, чьё помышление было порочно, министр Авиндхья усмирил его, когда тот пылал гневом. Слушайте, по какой причине он был успокоен,—как совет удержал преступное намерение и отвёл ярость от пути разрушения.
मार्कण्डेय उवाच
A sinful resolve fueled by anger should be restrained through wise counsel; ethical governance depends on calming wrath and redirecting intention before it becomes harmful action.
Mārkaṇḍeya narrates that the minister Avindhya, recognizing an evil-minded person’s wicked determination, successfully pacifies him in anger and now explains the reason and method by which that calming was achieved.