Shloka 22
Kuntī–Sūrya-saṃvāda: Autonomy, Reputation, and the Promise of Karṇa
एकेनास्य धनुष्मन्तं बाहुं देहादपातयत् । द्वितीयेन सनाराचं भुजं भूमौ न््यपातयत्,एक बाणठद्धारा उन्होंने इन्द्रजित्ुकी धनुष धारण करनेवाली भुजाको काटकर शरीरसे अलग कर दिया। दूसरे बाणद्वारा नाराच लिये हुए शत्रुकी दूसरी भुजाको धराशायी कर दिया
ekenāsya dhanuṣmantaṃ bāhuṃ dehād apātayat | dvitīyena sanārācaṃ bhujaṃ bhūmau nyapātayat ||
Сказал Маркандейя: «Одной стрелой он отсёк у врага руку, державшую лук, отделив её от тела. Второй стрелой он сразил другую руку — всё ещё сжимающую зазубренную стрелу, — и она упала на землю.»
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined martial skill: in righteous warfare, effectiveness comes from controlled precision that neutralizes an opponent rather than uncontrolled cruelty.
A warrior shoots two arrows in succession—first severing the foe’s bow-bearing arm from the body, then striking down the other arm that still holds a nārāca, causing it to fall to the ground.