Shloka 50
Indrajit’s Binding, Restoration by Viśalyā, and Counsel Restraining Rāvaṇa (Āraṇyaka Parva 273)
निशायामिव खटद्योत: प्रावृटूकाले समन्ततः । प्रतिष्ठानाय पृथिवीं मार्गमाणस्तदाभवत्,“समस्त भूमण्डल सब ओरसे जलमें डूबा हुआ था। उस समय एकार्णवसे उपलक्षित एकमात्र आकाशमें पृथ्वीका पता लगानेके लिये भगवान् इस प्रकार विचर रहे थे, जैसे वर्षाकालकी रातमें जुगनू सब ओर उड़ता फिरता है। वे पृथ्वीको कहीं स्थिररूपसे स्थापित करनेके लिये उसकी खोज कर रहे थे
niśāyām iva khaṭadyotaḥ prāvṛṭkāle samantataḥ | pratiṣṭhānāya pṛthivīṁ mārgamāṇas tadābhavat ||
Бхимасена сказал: «Тогда, когда весь круг земли со всех сторон был погружён в воду, Господь странствовал в одиноком просторе неба, отмеченном единым океаном, разыскивая землю, чтобы прочно утвердить её на должном месте, — словно светляк, что мечется повсюду в дождливую ночную пору».
भीमसेन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the restoration of order: when the world is overwhelmed (symbolized by the earth submerged in waters), divine or righteous agency seeks a stable foundation (pratiṣṭhā) to re-establish balance and continuity.
Bhīma describes a cosmic scene in which the Lord, with the earth lost beneath waters, moves through the sky searching for the earth in order to set it firmly again—compared to a firefly wandering across a rainy night.