मārkaṇḍeya-ukta yuddha-vyūha-pratyavyūhaḥ
Battle Formations and Countermeasures in the Rāmopākhyāna
यथा वाहं नातिचरे कथंचित् पतीन् महाहान् मनसापि जातु | तेनाद्य सत्येन वशीकृतं त्वां द्रष्टास्मि पार्थ: परिकृष्पममाणम्,यदि मैंने कभी मनसे भी अपने परम पूजनीय पतियोंका किसी तरह उल्लंघन नहीं किया हो तो आज इस सत्यके प्रभावसे मैं देखूँगी कि पाण्डव तुझे जीतकर अपने वशमें करके जमीनपर घसीट रहे हैं
yathā vāhaṁ nāticare kathaṁcit patīn mahābhāgān manasāpi jātu | tenādya satyena vaśīkṛtaṁ tvāṁ draṣṭāsmi pārthaḥ parikṛṣyamāṇam ||
Сказал Джаядратха: «Если я никогда — ни в чём и даже в мыслях — не преступала против моих мужей, столь счастливых и достойных почитания, то силой этой истины сегодня я увижу тебя: сын Притхи (Пандава) покорит тебя и потащит под своей властью».
जयद्रथ उवाच
The verse invokes satyakriyā—the idea that unwavering moral integrity (here, fidelity and non-transgression even in thought) can be asserted as a truth-act whose force is expected to bring about a just outcome. It highlights the ethical weight given to inner intention (manasā api) as part of dharma.
Jayadratha makes a conditional vow: if he has never violated his husbands in deed or even in thought, then by that truth he will witness a Pāṇḍava (Pārtha) subduing and dragging the addressed person, implying imminent defeat and humiliation of the opponent.