Previous Verse
Next Verse

Shloka 16

Jayadratha Approaches Draupadī in the Forest

Hospitality, Persuasion, and Reproach

सद्यो वशं समापन्नः शत्रूणां शत्रुकर्शन | कर्ण बोला--राजन्‌! आज तुम जो यहाँ इतनी लघुताका अनुभव कर रहे हो

sadyo vaśaṃ samāpannaḥ śatrūṇāṃ śatrukarśana | karṇa uvāca—rājan! adya tvaṃ yatraivaṃ laghutāṃ anubhavasi, asyāḥ kāraṇaṃ mama buddhyā na pratibhāti. śatrunāśaka vīra! yadi ekavāraṃ śatrūṇāṃ vaśaṃ gatam api tvāṃ pāṇḍavaiḥ mocitaṃ, tatra kim adbhutaṃ jātaṃ?

Карна сказал: «О царь, я не понимаю, отчего ты здесь и сейчас испытываешь такое унижение. О герой, сокрушающий врагов! Если однажды ты попал во власть неприятелей, а Пандавы тебя вызволили, что же в этом удивительного?»

सद्यःimmediately, at once
सद्यः:
Adhikarana
TypeIndeclinable
Rootसद्यस्
FormAvyaya (indeclinable adverb)
वशम्control, power, subjection
वशम्:
Karma
TypeNoun
Rootवश
FormMasculine, Accusative, Singular
समापन्नःhaving fallen into, having come under
समापन्नः:
Karta
TypeVerb
Rootसम्-आपद्
FormPast active participle (क्त), Masculine, Nominative, Singular
शत्रूणाम्of enemies
शत्रूणाम्:
Adhikarana
TypeNoun
Rootशत्रु
FormMasculine, Genitive, Plural
शत्रुकर्शनO enemy-crusher
शत्रुकर्शन:
Adhikarana
TypeNoun
Rootशत्रु-कर्शन
FormMasculine, Vocative, Singular

कर्ण उवाच

K
Karna
K
King (addressed as rājan)
P
Pandavas
E
Enemies (śatravaḥ)

Educational Q&A

Karna reframes humiliation as misplaced: being rescued after falling into enemy control is not inherently shameful or extraordinary. The verse highlights a warrior-code emphasis on composure and realistic appraisal of fortune in conflict, rather than self-debasement or exaggerated awe at an opponent’s act.

Karna addresses a king who feels slighted or humiliated. He argues that if the Pandavas once freed the king from enemy captivity, it is not a miracle—implying the king should not overreact emotionally or politically to that incident.