Previous Verse
Next Verse

Shloka 353

द्रौपदी-शैब्यसंवादः — Draupadī’s Identification and Counsel on Hospitality

अधिगम्य व्यथाविष्ट: कर्णस्तौ प्रत्यभाषत । दुःशासन और दुर्योधनको इस प्रकार दुःखी होते देख कर्णके मनमें बड़ी व्यथा हुई। उसने निकट जाकर उन दोनोंसे कहा--

adhigamya vyathāviṣṭaḥ karṇas tau pratyabhāṣata | duḥśāsanaṃ ca duryodhanaṃ caivaṃ duḥkhitau dṛṣṭvā karṇasya manasi mahān vyathā samabhavat | sa upagamya tayor ubhayor idam uvāca ||

Вайшампаяна сказал: Увидев Духшасану и Дурьодхану, погружённых в скорбь, Карна глубоко страдал сердцем. Он подошёл к ним обоим и обратился — слова его рождались из верности союзникам и из долга наставления в час бедствия.

अधिगम्यhaving approached / having gone near
अधिगम्य:
Adhikarana
TypeVerb
Rootअधि-गम्
Formल्यप् (absolutive/gerund), कर्तरि
व्यथा-आविष्टःovercome by distress
व्यथा-आविष्टः:
Karta
TypeAdjective
Rootव्यथाआविष्ट
FormMasculine, Nominative, Singular
कर्णःKarna
कर्णः:
Karta
TypeNoun
Rootकर्ण
FormMasculine, Nominative, Singular
तौthose two (them)
तौ:
Karma
TypePronoun
Rootतद्
FormMasculine, Accusative, Dual
प्रत्यभाषतspoke to / addressed
प्रत्यभाषत:
Karta
TypeVerb
Rootप्रति-भाष्
FormImperfect (लङ्), 3rd, Singular, Parasmaipada

वैशम्पायन उवाच

वैशम्पायन (Vaiśampāyana)
कर्ण (Karṇa)
दुःशासन (Duḥśāsana)
दुर्योधन (Duryodhana)

Educational Q&A

The verse highlights the ethical duty of a companion to respond to others’ suffering with presence and counsel. Karṇa’s anguish on seeing his allies’ grief frames friendship as responsibility—one must not remain passive when those bound by loyalty are in distress.

Vaiśampāyana narrates that Karṇa, moved by the sorrow of Duḥśāsana and Duryodhana, approaches them and begins to speak. The verse functions as a transition into Karṇa’s forthcoming counsel or response within the Vana Parva episode.