कामीकवने द्रौपदी-दर्शनम्
Draupadī Observed at the Kāmyaka Hermitage
उपागम्याब्रवीत् कर्णो दुर्योधनमिदं तदा,उस समय कर्णने समीप आकर दुर्योधनसे इस प्रकार कहा--'गान्धारीनन्दन! बड़े सौभाग्यकी बात है कि तुम जीवित हो। सौभाग्यवश हमलोग पुन: एक-दूसरेसे मिल गये। भाग्यसे तुमने इच्छानुसार रूप धारण करनेवाले गन्धर्वोपर विजय पायी, यह और भी प्रसन्नताकी बात है
upāgamya abravīt karṇo duryodhanam idaṁ tadā | gāndhārīnandana! mahāsaubhāgyasya te yac jīvasi | saubhāgyavaśād asmākaṁ punaḥ paraspara-saṅgamo jātaḥ | bhāgyāt tvayā kāmarūpiṇo gandharvāḥ parājitāḥ, tad api harṣaṇīyam ||
Тогда Карна подошёл к Дурьодхане и сказал: «О сын Гандхари, великое счастье, что ты жив! По удаче мы вновь встретились. И ещё радостнее то, что по благому жребию ты одолел гандхарвов, способных принимать любой облик».
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how survival, reunion, and success are framed as matters of saubhāgya (fortune). Ethically, it shows how warriors may interpret events as destiny-driven, which can reinforce confidence and attachment to power—an attitude that later affects discernment about dharma.
Vaiśampāyana narrates that Karṇa comes to Duryodhana and congratulates him: Duryodhana is alive, they have reunited, and Duryodhana has (by fortune) gained victory over the shape-shifting Gandharvas—presented as a joyful development.