Shloka 14
धर्मव्याधोपदेशः
Dharma-vyādha’s Instruction on Śiṣṭācāra and Dharma
मोघमन्नं विन्दति चाप्रचेता: स्वर्गाल्लोकाद् भ्रश्यति शीघ्रमेव । भीतं प्रपन्नं यो हि ददाति शत्रवे सेन्द्रा देवा: प्रहरन्त्यस्य वज़ञम्,जो राजा शरणमें आये हुए भयभीत प्राणीको उसके शत्रुके हाथमें दे देता है, उसका खाना-पीना निष्फल है। वह अनुदार हृदयका मनुष्य शीघ्र ही स्वर्गलोकसे भ्रष्ट हो जाता है और इन्द्र आदि देवता उसके ऊपर वज्रका प्रहार करते हैं
mogham annaṁ vindati cāpracetāḥ svargāl lokād bhraśyati śīghram eva | bhītaṁ prapannaṁ yo hi dadāti śatrave sendrā devāḥ praharanti asya vajram ||
Маркандейя сказал: «Человек скудного разумения добывает пищу напрасно; он быстро низвергается с небесного мира. Ибо того, кто отдаёт врагу испуганного, пришедшего за прибежищем, боги — во главе с Индрой — поражают ваджрой, громовой молнией.»
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
One must never betray a frightened person who has sought refuge. Delivering a suppliant into an enemy’s hands is a grave breach of dharma that destroys one’s merit and leads to downfall, even inviting divine punishment symbolized by Indra’s vajra.
Mārkaṇḍeya is instructing on righteous conduct, especially the duty of protection. He warns that a ruler or person who hands over a refuge-seeker to their enemy becomes spiritually ruined—losing heavenly reward—and is condemned by the gods.