Shloka 59
इन्द्रस्य पाण्डवैः समागमः
Indra’s Meeting with the Pāṇḍavas
न्यछीवदाकाशगतो महर्षेस्तस्य मूर्थनि । स कोपान्मामुवाचेदं दिश: सर्वा दहन्निव,राजन! उन्हें देखकर ही मेरे एक मित्र राक्षसराज श्रीमणिमानने मूर्खता, अज्ञान, अभिमान एवं मोहके कारण आकाशसे उन महर्षिके मस्तकपर थूक दिया। तब वे क्रोधसे मानो सारी दिशाओंको दग्ध करते हुए मुझसे इस प्रकार बोले---
nyacchīvad ākāśagato maharṣes tasya mūrdhani | sa kopān mām uvācedaṃ diśaḥ sarvā dahann iva |
О царь, увидев тех мудрецов, мой друг — Шриманиман, царь ракшасов, — по глупости, невежеству, гордыне и омрачению поднялся в небо и плюнул на голову того великого провидца. Мудрец, воспылав гневом, заговорил со мной так, словно его ярость жгла все стороны света.
धनेश्वर उवाच
Educational Q&A
Deliberate insult to the spiritually venerable—born of pride and delusion—is a grave ethical breach (adharma) that invites swift and consuming consequences; reverence and restraint are safeguards against self-destruction.
Śrīmaṇimān, a rākṣasa-king and friend of the speaker, flies up and spits on a great sage’s head; the enraged sage then speaks to Dhaneśvara with wrath likened to burning all directions.