Shloka 25
इन्द्रस्य पाण्डवैः समागमः
Indra’s Meeting with the Pāṇḍavas
तेजोबलगुणोपेता नानारत्नविभूषिता: । शोभमाना रथे युक्तास्तरिष्यन्त इवाशुगा:,फिर तो सेवकोंने सुनहरे बादलोंकी घटाके सदृश विशाल पर्वतशिखरके समान ऊँचा रथ जोतकर तैयार किया। उसमें सुवर्णमालाओंसे विभूषित गन्धर्वदेशीय घोड़े जुते हुए थे। वे सर्वगुणसम्पन्न उत्तम अश्व तेजस्वी, बलवान् और अश्वोचित गुणोंसे युक्त थे। उनकी आँखें निर्मल थीं और उन्हें नाना प्रकारके रत्नमय आभूषण पहनाये गये थे। रथमें जुते हुए वे शोभाशाली अभश्व शीघ्रगामी थे। उन्हें देखकर ऐसा जान पड़ता था, मानो वे अभी सब कुछ लाँघ जायँगे
tejobalaguṇopetā nānāratnavibhūṣitāḥ | śobhamānā rathe yuktās tariṣyanta ivāśugāḥ ||
Вайшампаяна сказал: Быстрые кони, впряжённые в колесницу, наделённые сияющей мощью, силой и совершенством и украшенные множеством драгоценных уборов, блистали так, словно вот-вот перепрыгнут и одолеют всё, что встретится на их пути. Эта картина подчёркивает царскую готовность и дисциплинированную службу: сила здесь — не пустое великолепие, а упорядоченная, целенаправленная готовность к предстоящему делу.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined preparedness: excellence (guṇa), strength (bala), and brilliance (tejas) become meaningful when harnessed (yukta) to a clear purpose, suggesting that power should be organized and directed rather than merely displayed.
Vaiśampāyana describes splendid, jewel-adorned, swift horses harnessed to a chariot, shining as if ready to cross any obstacle—an image of imminent departure and well-arranged royal conveyance.