Adhyāya 136: Yavakrī–Bharadvāja Saṃvāda and the Bāladhī–Dhanuṣākṣa Gāthā
Arrogance, Boons, and Nimitta
वालुकामुष्टिमनिशं भागीरथ्यां व्यसर्जयत् । सेतुमभ्यारभच्छक्रो यवक्रीतं निदर्शयन्,वे निरन्तर एक-एक मुट्ठी बालू गंगाजीमें छोड़ते थे और इस प्रकार उन्होंने यवक्रीतको दिखाकर पुल बाँधनेका कार्य आरम्भ कर दिया
vālukā-muṣṭim aniśaṃ bhāgīrathyāṃ vyasarjayat | setum abhyārabhac chakro yavakrītaṃ nidarśayan ||
Шакра (Индра) без передышки бросал в Бхагиратхи (Гангу) пригоршню за пригоршней песка. Так, указывая на Явакриту как на пример, он начал дело возведения сэту — дамбы-моста. Этот эпизод показывает: даже малые, но непрестанно повторяемые действия, если ими движет решимость и вдохновляет достойный образец, способны положить начало великому начинанию.
लोगश उवाच
Great results can begin from small, repeated efforts; when one follows a worthy example and acts with steady resolve, even a vast task (like building a causeway) becomes possible.
Lośa describes Indra continuously throwing handfuls of sand into the Gaṅgā (Bhāgīrathī) and thereby initiating the construction of a bridge, while presenting Yavakrīta as an illustrative example.