Shloka 25
Gaṅgā-Tīrtha Darśana and the Prelude to the Yavakrīta–Indra Exemplum (लोमश-युधिष्ठिर संवादः)
ते तु सर्वे वरुणस्योत यज्ञं द्रष्ट गता इह आयान्ति भूय: । अष्टावक्रं पूजये पूजनीयं यस्य हेतोर्जनितारं समेष्ये,वे सब-के-सब वरुणका यज्ञ देखनेके लिये गये हैं और अब पुनः लौटकर आ रहे हैं। मैं पूजनीय ब्राह्मण अष्टावक्रजीका सत्कार करता हूँ; जिनके कारण मेरा अपने पिताजीसे मिलना होगा
te tu sarve varuṇasyota yajñaṁ draṣṭuṁ gatā iha āyānti bhūyaḥ | aṣṭāvakraṁ pūjaye pūjanīyaṁ yasya hetor janitāraṁ sameṣye ||
Все они ушли отсюда, чтобы увидеть жертвоприношение Варуны, и теперь снова возвращаются. Я воздаю почести Аштава-кре, почтенному брахману, достойному поклонения,—ибо благодаря ему я вновь воссоединюсь с отцом.
अष्टावक्र उवाच
Educational Q&A
The verse highlights gratitude and dharmic reverence: one should honor the truly venerable—especially a wise Brahmin/teacher—recognizing that benefactors can become the cause of restoration, reconciliation, and rightful reunion.
Those who had gone to witness Varuṇa’s sacrifice are returning. The speaker expresses respect for the sage Aṣṭāvakra, acknowledging that through Aṣṭāvakra’s agency he will be able to meet his father again.