Kirmīra-rākṣasa-saṃgamaḥ (Encounter and Slaying of Kirmīra) | किर्मीरेण सह भीमसेनसमागमः
युगादौ तव वार्ष्णेय नाभिपडझ्मादजायत । ब्रह्मा चराचरगुरुर्यस्येदे सकल॑ जगत्,वार्ष्णेय! सृष्टिके प्रारम्भकालमें आपके नाभि-कमलसे चराचरगुरु ब्रह्मा उत्पन्न हुए, जिनका रचा हुआ यह सम्पूर्ण जगत् है
yugādau tava vārṣṇeya nābhi-padsmād ajāyata | brahmā carācara-gurur yasyedaṁ sakalaṁ jagat ||
Арджуна сказал: «О Варшнея, в самом начале юги из лотоса Твоего пупка родился Брахма — наставник всего движущегося и неподвижного. Вся эта вселенная — творение того Брахмы».
अजुन उवाच
The verse affirms Kṛṣṇa’s cosmic primacy: even Brahmā, the creator of the manifested universe, is said to arise from Kṛṣṇa. Ethically, it supports reverence and surrender to the highest divine source behind all beings and order.
Arjuna addresses Kṛṣṇa as Vārṣṇeya and praises Him by recalling a cosmogonic motif: Brahmā, teacher of all creatures, is born from Kṛṣṇa’s navel-lotus, and the world is Brahmā’s creation.