Kirmīra-rākṣasa-saṃgamaḥ (Encounter and Slaying of Kirmīra) | किर्मीरेण सह भीमसेनसमागमः
एवं क्लेशै: सुबहुभि: क्लिश्यमाना सुदु:ःखिता । निवसाम्यार्यया हीना कृष्ण धौम्यपुर:सरा,परंतु आज मैं इन सबके होते हुए भी अनेक प्रकारके क्लेश भोगती और अत्यन्त दुःखमें डूबी रहकर अपनी सास कुन्तीसे अलग हो धौम्यजीको आगे रखकर वनमें निवास करती हूँ
evaṁ kleśaiḥ subahubhiḥ kliśyamānā suduḥkhitā | nivasāmy āryayā hīnā kṛṣṇa dhaumyapuraḥsarā ||
Так, терзаемая множеством тягот и погружённая в тяжкую скорбь, я живу в лесу — лишённая благородной старшей (Кунти). О Кришна, поставив Дхаумью впереди, я продолжаю эту жизнь изгнания.
राक्षस उवाच
The verse highlights steadfast endurance under adversity: even when deprived of familial support and overwhelmed by hardships, one continues to live according to dharma, guided by worthy elders and teachers.
A speaker describes living in the forest while suffering many troubles, emphasizing separation from the venerable Kuntī and noting that Dhaumya is placed in front as guide/leader during the forest residence.