Āraṇyaka Parva, Adhyāya 116: Jamadagni–Reṇukā Narrative and the Kārtavīrya Conflict
Akṛtavraṇa’s Account
फलाहारेषु सर्वेषु गतेष्वथ सुतेषु वै । रेणुका सनातुमगमत् कदाचिन्नियतव्रता,एक दिन जब सब पुत्र फल लानेके लिये वनमें चले गये तब नियमपूर्वक उत्तम व्रतका पालन करनेवाली रेणुका स्नान करनेके लिये नदी-तटपर गयी
phalāhāreṣu sarveṣu gateṣv atha suteṣu vai | reṇukā sanātum agamat kadācin niyatavratā ||
Когда все её сыновья ушли в лес собирать плоды себе в пропитание, Ренука — стойкая в дисциплине своего обета — в назначенное время отправилась к берегу реки совершить омовение. Эта сцена подчёркивает тихую силу дхармы в повседневности: даже среди домашних забот она хранит чистоту, самообладание и неизменную регулярность обрядов.
अकृतव्रण उवाच
The verse highlights dharma expressed through disciplined routine: Reṇukā maintains regulated vows and purity practices (such as bathing) alongside family duties, suggesting that ethical steadiness is sustained through everyday observances.
All the sons have gone to the forest to collect fruits; during their absence, Reṇukā, described as devoted to regulated vows, goes to the riverbank to bathe.