Akṛtavraṇa’s Account Begins: Gādhi–Satyavatī–Ṛcīka and the Bhārgava Lineage Prelude
सहस्र॑ं वाजिनामेकं शुल्कार्थ मे प्रदीयताम् तस्मै प्रादात् सहस््न॑ं वै वाजिनां वरुणस्तदा
sahasraṁ vājinām ekaṁ śulkārthaṁ me pradīyatām | tasmai prādāt sahasraṁ vai vājināṁ varuṇas tadā ||
Акритаврана сказал: «Пусть мне будет дано тысяча коней в качестве шульки (брачной платы)». И тогда Варуна в тот же миг воистину даровал ему тысячу коней. Этот эпизод показывает, как мирские сделки — здесь, установленная “цена”, связанная с браком, — исполняются при божественном покровительстве, и как принятое требование, однажды обещанное, удовлетворяется без обмана.
अकृतव्रण उवाच
The verse highlights dharmic fulfillment of social obligations: when a legitimate demand (here, the śulka connected with marriage) is agreed upon, it should be met straightforwardly; divine support is portrayed as enabling the honoring of such commitments.
Akṛtavraṇa states his requirement—one thousand horses as śulka. Varuṇa then provides exactly that: a thousand horses, satisfying the stated condition.