Shloka 68
तस्मिन् हते तोयदतुल्यरूपे कृष्णां पुरस्कृत्य नरेन्द्रपुत्रा: । भीम॑ प्रशस्थाथ गुणैरनेकै- हशस्ततो द्वैतवनाय जग्मु:,उस राक्षसका रूप-रंग मेघके समान काला था। उसके मारे जानेपर राजकुमार पाण्डव बड़े प्रसन्न हुए और भीमसेनके अनेक गुणोंकी प्रशंसा करते हुए द्रौपदीको आगे करके वहाँसे द्वैतववनकी ओर चल दिये
tasmin hate toyadatulyarūpe kṛṣṇāṃ puraskṛtya narendraputrāḥ | bhīmaṃ praśaṃsathātha guṇair anekaiḥ haśastato dvaitavanāya jagmuḥ ||
Когда тот ракшас — тёмный обликом, как дождевое облако, — был убит, царевичи Пандавы возрадовались; поставив Кришну (Драупади) впереди, они многими похвалами превознесли Бхиму за его доблесть и достоинства и затем отправились оттуда к лесу Двайтаване.
विदुर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct after danger is removed: protect those under one’s care, acknowledge and praise genuine virtue (guṇa) and courage, and proceed together with proper regard for dignity—symbolized by placing Draupadī at the forefront.
After a cloud-dark rākṣasa is slain, the Pāṇḍavas rejoice, praise Bhīma for his many qualities, place Draupadī in front, and depart toward the Dvaitavana forest.