Shloka 49
मैत्रेयागमनम् — The Arrival of Maitreya and the Admonition to Duryodhana
मुज्जवज्जर्जरीभूता बहवस्तत्र पादपा:,वहाँ उस महान् वनमें बहुत-से वृक्ष मूँजकी भाँति जर्जर हो गये थे। वे फटे चीथड़ोंकी तरह इधर-उधर फैले हुए सुशोभित होते थे। भरतश्रेष्ठ! राक्षसराज किर्मीर और मनुष्योंमें श्रेष्ठ भीमसेनका वह वृक्षयुद्ध दो घड़ीतक चलता रहा
muñjavad jarjarībhūtā bahavas tatra pādapāḥ | tatra mahati vane bahavaḥ vṛkṣā muñjavad jarjarībhūtāḥ | te phaṭa-cīravad itas-tataḥ prasṛtāḥ śobhamānā babhūvuḥ | bharataśreṣṭha! rākṣasarājaḥ kirmīraḥ manuṣyeṣu śreṣṭho bhīmasenaś ca tayor vṛkṣayuddhaṃ dve ghaṭike yāvat pravavṛte |
Видура описывает, как в том необъятном лесу многие деревья были избиты и изношены, растрёпаны, словно трава мунджa. Расколотые и разбросанные, как рваные лоскутья, они лежали повсюду, и всё же картина в своей жестокости была странно живой. О лучший из Бхарат, древесный бой между царём ракшасов Кирмирой и Бхимасеной, первым среди людей, продолжался две гхатика.
विदुर उवाच