Previous Verse
Next Verse

Shloka 71

अध्याय ८२ — केशवप्रयाणे निमित्तदर्शनम्

Omens and Reception During Keśava’s Departure

श्रोतुमिच्छाम गोविन्द सत्यानि च हितानि च । “गोविन्द! माधव! उस सभामें आपके तथा भीष्म आदिके मुखसे जो दिव्य, सत्य एवं हितकर वचन प्रकट होंगे, उन सबको हमलोग सुनना चाहते हैं |। ७० है ।।

śrotum icchāma govinda satyāni ca hitāni ca | āpṛṣṭo 'si mahābāho punar drakṣyāmahe vayam ||

Мы желаем слышать, о Говинда, слова истинные и вместе с тем благие. «Говинда! Мадхава! В том собрании все божественные, правдивые и полезные речи, что прозвучат из твоих уст и из уст Бхишмы и других, мы хотим услышать. О могучерукий, ныне мы, испросив дозволения, удаляемся; мы увидим тебя вновь. О герой! Да будет твой путь без препятствий. Когда ты придёшь в собрание и воссядешь на дивном престоле, тогда мы снова узрим тебя — собранного духом, исполненного силы и сияния.»

श्रोतुम्to hear
श्रोतुम्:
Karma
TypeVerb
Rootश्रु (धातु)
Formतुमुन्-प्रत्ययान्त (infinitive)
इच्छामःwe desire
इच्छामः:
Karta
TypeVerb
Rootइष् (धातु)
Formलट् (present), उत्तम, बहुवचन
गोविन्दO Govinda
गोविन्द:
TypeNoun
Rootगोविन्द (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, सम्बोधन, एकवचन
सत्यानिtrue (things/words)
सत्यानि:
Karma
TypeAdjective
Rootसत्य (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, द्वितीया, बहुवचन
and
:
TypeIndeclinable
Root
हितानिbeneficial (things/words)
हितानि:
Karma
TypeAdjective
Rootहित (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, द्वितीया, बहुवचन
and
:
TypeIndeclinable
Root
आपृष्टःhaving been asked / after being asked
आपृष्टः:
TypeVerb
Rootआ + पृच्छ् (धातु)
Formक्त-प्रत्ययान्त (past passive participle), पुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन
असिyou are
असि:
TypeVerb
Rootअस् (धातु)
Formलट् (present), मध्यम, एकवचन
महाबाहोO mighty-armed one
महाबाहो:
TypeNoun
Rootमहाबाहु (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, सम्बोधन, एकवचन
पुनःagain
पुनः:
TypeIndeclinable
Rootपुनः
द्रक्ष्यामहेwe shall see
द्रक्ष्यामहे:
TypeVerb
Rootदृश् (धातु)
Formलृट् (simple future), उत्तम, बहुवचन, आत्मनेपद
वयम्we
वयम्:
Karta
TypeNoun
Rootअस्मद् (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
Formत्रिलिङ्ग, प्रथमा, बहुवचन

वैशम्पायन उवाच

G
Govinda (Krishna)

Educational Q&A

Speech and counsel should be both satya (true) and hita (beneficial). The verse highlights an ethical standard for public deliberation: truthfulness must be joined with welfare-oriented intent, especially in politically charged situations.

The interlocutors address Krishna respectfully, expressing their desire to hear his forthcoming words in the assembly. They take leave after consulting him, indicating they will meet again when he appears publicly to speak.