Shloka 12
Udyoga Parva, Adhyāya 72 — Bhīmasena’s counsel on conciliation and Duryodhana’s disposition
पश्यतां कुरुमुख्यानां सर्वेषामेव तत्त्वतः । दानशील मृदुं दान्तं धर्मशीलमनुव्रतम्,राजन! आप दानशील, कोमलस्वभाव, मन और इन्द्रियोंको वशमें रखनेवाले, स्वभावत:ः धर्मपरायण तथा सबके हैं, तो भी क्रूर दुर्योधनने उस समय पितामह भीष्म, द्रोणाचार्य, बुद्धिमान् विदुर, साधु, ब्राह्मण, राजा धृतराष्ट्र, नगरनिवासी जनसमुदाय तथा कुरुकुलके सभी श्रेष्ठ पुरुषोंके देखते-देखते आपको जूएमें छलसे ठग लिया और अपने उस कुकृत्यके लिये वह अबतक लज्जाका अनुभव नहीं करता है
paśyatāṃ kurumukhyānāṃ sarveṣām eva tattvataḥ | dānaśīlaṃ mṛduṃ dāntaṃ dharmaśīlam anuvratam, rājan! āpa dānaśīla, komalasvabhāva, mana aur indriyoṃ ko vaśa meṃ rakhanevāle, svabhāvataḥ dharmaparāyaṇa tathā sabake haiṃ, to bhī krūra duryodhanane us samaya pitāmaha bhīṣma, droṇācārya, buddhimān vidura, sādhu, brāhmaṇa, rājā dhṛtarāṣṭra, nagaranivāsī janasamudāya tathā kurukulake sabhī śreṣṭha puruṣoṃke dekhate-dekhate āpako jūe meṃ chalse ṭhag liyā aura apane us kukṛtyake liye vah abatak lajjākā anubhava nahīṃ karatā hai
Юдхиштхира сказал: «О царь, на глазах у всех первых мужей рода Куру—которые смотрели и ясно понимали, что происходит,—ты, щедрый, кроткий, владеющий собой, преданный дхарме и верный своим обетам, всё же был коварно обманут в игре в кости жестоким Дурьодханой. И доныне он не знает стыда за это злодеяние, хотя оно было совершено перед Бхишмой, Дроной, мудрым Видурой, святыми мужами и брахманами, царём Дхритараштрой, горожанами и всеми лучшими из клана Куру».
युधिछिर उवाच