Shloka 86
अस्मै वराण्यददंस्तत्र देवा दृष्टवा भीम॑ कर्म कृतं रणे तत् । श्रमश्न ते युध्यमानस्य न स्या- दाकाशे चाप्सु च ते क्रम: स्थात्,'युद्धमें भगवान् श्रीकृष्णका वह भयंकर पराक्रम देखकर देवताओंने वहाँ इन्हें इस प्रकार वर दिये--“केशव! युद्ध करते समय आपको कभी थकावट न हो, आकाश और जलमें भी आप अप्रतिहत गतिसे विचरें और आपके अंगोंमें कोई भी अस्त्र-शस्त्र चोट न पहुँचा सके।” इस प्रकार वर पाकर श्रीकृष्ण पूर्णतः कृतकार्य हो गये हैं। इन असीम शक्तिशाली महाबली वासुदेवमें समस्त गुण-सम्पत्ति सदैव विद्यमान है
asmai varāṇy adadaṁs tatra devā dṛṣṭvā bhīmaṁ karma kṛtaṁ raṇe tat | śramaś ca te yudhyamānasya na syād ākāśe cāpsu ca te kramaḥ sthāt ||
Санджая сказал: Увидев, что это грозное деяние совершено в битве, боги там же даровали ему благословения: «О Кешава, да не коснётся тебя усталость в бою; да будет твой ход неостановим и в небе, и в водах». Здесь божественная милость показана как признание необычайной доблести и как охрана праведной действенности в войне: сила даётся не для жестокости, но для успешного исполнения предначертанного, согласного с дхармой дела.
संजय उवाच
Educational Q&A
Extraordinary power is portrayed as legitimate when it serves a dharma-aligned purpose: the gods grant boons that prevent fatigue and remove obstacles, emphasizing steadfastness and effective action rather than aggression for its own sake.
Sañjaya reports that after witnessing a fearsome exploit in battle, the gods bestow blessings on Keśava (Kṛṣṇa): he will not tire in combat and will have unhindered movement even through sky and water.