Adhyaya 32: Saṃjaya’s Return, Audience with Dhṛtarāṣṭra, and Ethical Admonition
विदुरो<हं महाप्राज्ञ सम्प्राप्तस्तव शासनात् । यदि किंचन कर्तव्यमयमस्मि प्रशाधि माम्,“महा प्राज्ञ! मैं विदुर हूँ, आपकी आज्ञासे यहाँ आया हूँ। यदि मेरे करनेयोग्य कुछ काम हो तो मैं उपस्थित हूँ, मुझे आज्ञा कीजिये”
viduro 'haṃ mahāprājña samprāptas tava śāsanāt | yadi kiṃcana kartavyam ayam asmi praśādhi mām ||
Вайшампаяна сказал: «О великий мудрец, я — Видура. Я пришёл сюда по твоему повелению. Если есть для меня какое-либо дело долга, я готов — повели мне».
वैशम्पायन उवाच
The verse models dharmic service: a wise person offers readiness to act, but waits for rightful instruction. It highlights humility, obedience to legitimate authority, and the ethical discipline of acting from duty rather than personal agenda.
Vidura formally announces his arrival, stating he has come because he was summoned. He then asks what task should be done, presenting himself as available for service and guidance within the unfolding diplomatic tensions of the Udyoga Parva.