राजा देवानां नहुषो घोररूप- स्तत्र साहां दीयतां मे भवद्धि: । ते चाब्रुवन् नहुषो घोररूपो दृष्टीविषस्तस्य बिभीम ईश,“इन देवताओंका राजा नहुष बड़ा भयंकर हो रहा है। उसे स्वर्गसे हटानेके कार्यमें आपलोग मेरी सहायता करें।' यह सुनकर उन्होंने उत्तर दिया--*देवेश्वर! नहुष तो बड़ा भयंकर रूपवाला है। उसकी दृष्टिमें विष है। अत: हमलोग उससे डरते हैं
rājā devānāṃ nahuṣo ghorarūpas tatra sahāyāṃ dīyatāṃ me bhavadbhiḥ | te cābruvan nahuṣo ghorarūpo dṛṣṭiviṣas tasya bibhīma īśa ||
Шалья сказал: «Нахуша, царь богов, стал ужасен обликом. В деле изгнания его с небес даруйте мне вашу помощь». Услышав это, они ответили: «О Владыка богов, Нахуша и впрямь страшен; сам его взгляд — как яд. Потому мы боимся его».
शल्य उवाच
Power without restraint becomes frightening and destabilizing; when a ruler turns oppressive, restoring order may require collective responsibility, yet fear can paralyze even the capable—highlighting the ethical need for courage in upholding rightful order.
Śalya recounts a situation where Nahuṣa, having become king of the gods, turns terrifying. A request is made for help to remove him from heaven, but the gods respond that they fear him because his gaze is described as venomous.