Shloka 11
भीष्मस्य दुर्योधनं प्रति कुलहितोपदेशः | Bhīṣma’s Counsel to Duryodhana on Dynastic Welfare
सर्वकामै: संविभक्तः पूजितश्न॒ यथासुखम् । अहं वै धार्तराष्ट्राणां कुर्या तदफलं कथम्,धृतराष्ट्रके पुत्रोंने मुझे सब प्रकारकी मनोवांछित वस्तुएँ दी हैं और मुझे सुखपूर्वक रखते हुए सदा मेरा सम्मान किया है। उनके उस उपकारको मैं निष्फल कैसे कर सकता हूँ?
sarvakāmaiḥ saṃvibhaktaḥ pūjitaś ca yathāsukham | ahaṃ vai dhārtarāṣṭrāṇāṃ kuryā tad aphalaṃ katham ||
Кarna сказал: «Сыны Дхритараштры разделили со мной все желанные наслаждения, почтили меня и держали в довольстве. Как же мне допустить, чтобы их благодеяние ко мне осталось без плода?»
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds kṛtajñatā (gratitude) and the moral weight of received support: Karna frames loyalty as repayment of honor and benefits, even when the larger conflict raises questions of dharma.
In Udyoga Parva, as war becomes imminent and alliances are tested, Karna explains why he will not abandon the Kauravas: they have enriched and honored him, so he feels bound not to let their favor go unrepaid.