Shloka 2
देयं समाप्ते भगवन् किं च पर्वणि पर्वणि । वाचक: कीदृशश्षात्र एष्टव्यस्तद् वदस्व मे,जनमेजयने पूछा--भगवन्! विद्वानोंको किस विधिसे महाभारतका श्रवण करना चाहिये? इसके सुननेसे क्या फल होता है? इसकी पारणाके समय किन-किन देवताओंका पूजन करना चाहिये? भगवन! प्रत्येक पर्वकी समाप्तिपर क्या दान देना चाहिये? और इस कथाका वाचक कैसा होना चाहिये? यह सब मुझे बतानेकी कृपा कीजिये
janamejaya uvāca | deyaṃ samāpte bhagavan kiṃ ca parvaṇi parvaṇi | vācakaḥ kīdṛśaś cātra eṣṭavyas tad vadasva me ||
Джанамеджая сказал: «О почтенный, какой дар следует поднести по завершении (чтения)? И что следует давать по окончании каждого парвана? И какого рода рассказчика-читца (vācaka) надлежит избрать для этого священного сказания? Скажи мне».
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharma in the form of disciplined listening/recitation: sacred study is not merely textual but is completed through proper giving (dāna) and by choosing a qualified, trustworthy narrator. It implies that transmission of the Mahābhārata should be ethically grounded—supported by generosity and guided by a competent speaker.
King Janamejaya, continuing his inquiry to the sage, asks practical details about conducting a Mahābhārata recitation: what donations should be offered at the end of the whole recital and at the end of each parvan, and what qualities the appointed reciter should possess.