Shloka 47
Mantri-Parīkṣā — Testing Ministers, Securing Counsel, and Ethical Criteria for Advisers (अध्याय ८४)
नगर और जनपदके लोग जिसपर धर्मतः विश्वास करते हों तथा जो कुशल योद्धा और नीतिशास्त्रका विद्वान् हो, वही गुप्त सलाह सुननेका अधिकारी है ।। तस्मात् सर्वर्गुणैरेतैरुपपन्ना: सुपूजिता: । मन्सत्रिण: प्रकृतिज्ञा: स्युस्त्रयवरा महदीप्सव:,इसलिये जो उपर्युक्त सभी गुणोंसे सम्पन्न, सबके द्वारा सम्मानित, प्रकृतिको परखनेवाले तथा महान् पदकी इच्छा रखनेवाले हों, ऐसे पुरुषोंको ही मन्त्रीके पदपर नियुक्त करना चाहिये। राजाके मन्त्रियोंकी संख्या कम-से-कम तीन होनी चाहिये
nagara-janapadasya lokā yeṣāṃ dharmataḥ viśvasanti tathā yaḥ kuśalo yoddhā nītiśāstra-vidaś ca sa eva gupta-mantra-śravaṇe ’dhikārī | tasmāt sarva-guṇair etair upapannāḥ supūjitāḥ mantriṇaḥ prakṛti-jñāḥ syus trayo ’varā mahad-īpsavaḥ ||
Бхишма сказал: Лишь тот достоин слушать тайный совет, кому жители города и селений доверяют по дхарме, и кто одновременно искусный воин и знаток политической нравственности. Поэтому царь должен назначать министрами только тех мужей, что обладают всеми этими достоинствами: почитаемы всеми, умеют распознавать нрав и состояние царства и стремятся к великой ответственности. Число царских министров должно быть невелико; по меньшей мере — трое.
भीष्म उवाच