राजा-दैवतत्वम् — The King as a Stabilizing ‘Daivata’ (Divine Function) in Social Order
धान्यस्य दशमं भागं दास्याम: कोशवर्धनम् | कन्यां शुल्के चारुरूपां विवाहेषूद्यतासु च
dhānyasya daśamaṁ bhāgaṁ dāsyāmaḥ kośavardhanam | kanyāṁ śulke cārurūpāṁ vivāheṣūdyatāsu ca ||
Бхишма сказал: «Мы дадим десятую долю зерна как подать, умножающую казну; и при браках, когда семьи будут готовиться к свадьбам, мы также предоставим прекрасную деву в качестве шульки (брачной платы)».
भीष्म उवाच
That a kingdom’s stability depends on orderly, rule-bound economic measures (like a fixed share of produce) and on maintaining social institutions (like marriage) through recognized customs—both ideally governed by dharma rather than arbitrariness.
Bhīṣma is describing practical arrangements connected with governance and social regulation: allocating a tenth of grain to strengthen the treasury and referencing marriage-related payments involving a maiden and śulka when weddings are being arranged.