एते चैवापरे चैव दोषा: प्रादुर्भवन्त्युत । नृपतौ मार्दवोपेते हर्षुले च युधिष्ठिर,युधिष्ठि! राजा जब परिहासशील और कोमल-स्वभावका हो जाता है, तब ये ऊपर बताये हुए तथा दूसरे दोष भी प्रकट होते हैं
ete caivāpare caiva doṣāḥ prādurbhavanti uta | nṛpatau mārdavopete harṣule ca yudhiṣṭhira ||
Бхишма сказал: «Эти самые пороки — и другие вдобавок — неизбежно проявляются, о Юдхиштхира, когда царь становится чрезмерно мягким нравом и предаётся легкомысленному веселью. Когда нежность и шутовство заменяют твёрдость, власть ускользает, и вслед за тем поднимаются новые пороки.»
भीष्म उवाच
A ruler must balance kindness with firmness; when a king becomes excessively soft and playful, governance weakens and multiple faults naturally arise, harming order and dharma.
In the Shanti Parva discourse on rajadharma, Bhishma continues instructing Yudhishthira, warning that a king’s indulgent, joking temperament and over-gentleness become causes for the emergence of further political and moral defects.