ततः पुण्याहघोषो<भूद् दिवं स्तब्ध्वेव भारत । सुहृदां प्रीतिजनन: पुण्य: श्रुतिसुखावह:,भारत! इसके बाद पुण्याहवाचनका गम्भीर घोष होने लगा, जो आकाशको स्तब्ध-सा किये देता था। वह पवित्र शब्द कानोंको सुख देनेवाला तथा सुहृदोंको प्रसन्नता प्रदान करनेवाला था
О Бхарата! Затем раздался торжественный возглас «пуньяха», столь мощный, словно он сковывал само небо. Этот священный, чистый звук был сладок слуху и рождал радость в сердцах друзей.
वैशम्पायन उवाच